— 169 — 



aclitigs aan te nemen. Door de opeenliooping nu dezer lichtwolken 

 ontstaan de zoogenaamde fakkels, of meer verlichte gedeelten der 

 zonneschijf. Wanneer door de eene of andere oorzaak in de damp- 

 omhulling en de photospheer zich openingen of scheuren vormen , 

 dan ontstaan er zonnevlekken. Ontstaat er eene opening in beide 

 orahullingen , dan ziet men de gewone zonnevlekken. De zwarte kern 

 is het duistere ligchaam der zon , dat door de beide openingen 

 heen zigtbaar is, terwijl de graauwe rand wordt veroorzaakt door 

 de bij terugkaatsing verlichte wolken der dampomhulling. Is dus 

 de opening in de photospheer kleiner, wat echter zelden het geval 

 is, dan ziet men zwarte vlekken zonder rand; is er daarentegen 

 alleen eene scheur in de photospheer, dan is de zonnevlek graauw 

 zonder kern ; de bodem is dan niet het zonneligchaam , maar de 

 bij terugkaatsing verlichte dampomliulling. 



Wat het ontstaan der vlekken aangaat, houdt herscheij, het er 

 voor, dat eene veerkrachtige gas- of dampvormige vloeistof steeds 

 op de oppervlakte van het duistere zonneligchaam ontwikkeld wordt , 

 en van daar door de omhullingen tracht door te dringen. Geschiedt 

 dit langzaam en regelmatig, dan ontstaan er slechts kleine poriën 

 of stipjes, zoo als men er altijd op de oppervlakte der zon waar- 

 neemt; is die werking echter heviger, dan ontstaan er zonnevlekken. 

 De omstandigheid, dat, bij het verdwijnen eener vlek, de donkere 

 kern het eerst verdwijnt, komt zeer goed met deze onderstelling 

 overeen, daar het natuurlijk is, dat eerst de laagste en daarna de 

 bovenste omhulling zich weder sluit. De hevige opstijging der 

 veerkrachtige vloeistof moet noodzakelijk eene opeenhooping en 

 verplaatsing in beide omhullingen ten gevolge hebben; de wolken 

 der dampomhulling worden op zijde gedreven, en ook in de photo- 

 spheer moet eene aanmerkelijke beweging ontstaan. Vandaar de 

 lichtfakkels, die ook steeds in de nabijheid der vlekken, dus daar, 

 waar de beweging de grootste is, worden waargenomen. 



De binnenste omhulling, de dampkring, moet eene vrij groote 

 digtheid hebben, daar zij slechts een gedeelte van het licht, dat 

 de photospheer van zicli geeft , doorlaat of absorbeert. Uit waar- 

 nemingen aangaande de lichtsterkte van den graauwen rand der 



