173 



Hij zag bovendien eene kleine roode vlek of streep van denzelfdeii 

 aard, die niet in aanraking scheen met den rand der maan. 



De talrijke en voortreffelijke waarnemingen der laatste totale zons- 

 verduistering van den 28 Julij 1851, die in Zweden, Denemarken, 

 Noord-Duitschland en Kusland zigtbaar was, hebben over deze ver- 

 schijnselen veel licht verspreid. Mogten de waarnemingen van die 

 van 1842 zeer uiteenloopende zijn, die van 1851 daarentegen, op 

 verschillende plaatsen door onderscheidene sterrekundigen gedaan, 

 komen uitmuntend met elkander overeen; hetgeen misschien daaraan 

 moet worden toegeschreven , dat de waarnemers thans bepaald hunne 

 aandacht op deze verschijnselen vestigden, en dat er onder hen ver- 

 scheidene waren , die zich ook reeds in 1842 daarmede hadden bezig 

 gehouden. De voornaamste waren mauvais en goujon te Dantzig, 

 GAT.LE, woLFEKS cn BUÜNNOW te Prauenburg , busch, peahnley 

 en LiTïROW teRixhöft, peters te Johannesberg , alle plaatsen, ge- 

 legen in Oost-Pruissen , digt aan de Oostzee; terwijl zich eenige 

 Engelsche sterrekundigen in het zuiden van Zweden met de waarne- 

 ming bezig hielden. Het is onnoodig op te geven , tot welk resultaat 

 ieder in het bi.izonder geraakte; als algemeene uitkomst hunner 

 waarnemingen kan het volgende medegedeeld worden (zie Pig. 4). 



Ongeveer 4 of 5 seconden voor dat het laatste gedeelte van de zon 

 achter" de maan verdween, werd rondom deze de lichtkrans zigtbaar, 

 die op het oogenblik, dat de zon geheel verdween, zijne grootste 

 helderheid bereikte, welke hij behield totdat aan de andere zijde het 

 eerste punt van de zon weder te voorschijn kwam ; daarna bleef zij 

 nog eenige seconden zigtbaar, doch nam sterk in helderheid af. De 

 krans was het helderste aan den duisteren rand der maan, en had 

 een sterk licht tot op eenen afstand gelijk aan Vio van den zon- 

 diameter; van daar schoten vele stralen uit, tot op eenen afstand 

 gelijk aan Vs van de middellijn der zon , waarin men echter gedu- 

 rende den tijd der totale verduistering (bijna drie minuten) geene 

 verandering bespeurde. Er was geen spoor van eene verdeeling in 

 twee of meer ringen te bespeuren. Terstond bij het begin der ver- 

 duistering was aan den Oostkant eene kleine roode verhevenheid 

 zigtbaar, die aan beide kanten zich ver langs den rand der maan 



