— 179 — 



naam van het Portugeesche Dodo afstammen, hetgeen echter meer 

 krankzinnig dan dom beteekent; anderen weder en daaronder zelfs 

 Engelsche schrijvers meenen, dat hij door het overbrengen van eenen 

 Hollandschen geslachtsnaam ontstond. Opmerkelijk genoeg is het dat 

 deze naam driemalen als die van aanzienlijke personen in ons land 

 voorkomt, eenmaal als die van eenen Kanunnik van s. leonard, 

 geboren in Friesland en gestorven te Bazel, eene tweede maal als 

 van eenen Heer van Leerdam, en eene derde maal als van eenen 

 Advokaat der abdij van Egmond. De voorstelling, dat daaruit de 

 naam is af te leiden , wint eenigzins aan kracht door het herken- 

 nen van den Dodo als wapenbeeld in hoi.me's Academy ofArmory and 

 Blazon. Chester 1688, p. 289. Overigens is de naam van Dodo, Dode, 

 Doede thans nog in Eriesland niet zeldzaam. Evenzoo ging het met den 

 naam van Dronte, dien deze zonderlinge vogel ook gevoerd heeft. Een En- 

 gelsch schrijver gaat zoo verre van te vragen , of dit niet eene verbaste- 

 ring zoude kunnen wezen van Drenthe, eene provincie near Friesland. 

 Over den naam van Bodaers , ook door de Hollandsche matrozen 

 er aan gegeven, twijfelen zij niet. Dit moet in het Hollandsch 

 dom en lui [sluggard) beteekenen. Maar hoe kwamen de Engel- 

 schen aan dergelijke beteekenis? "Zoo het woord oorspronkelijk Ne- 

 derlandsch is," schreef mij de daaromtrent zoo bevoegde at.berdingk 

 ïHïM , "zal het. in twee lettergrepen aldus te scheiden zijn : dod-aers. 

 Dod beteekende, volgens van dek schueren Tentonista bl. 74 > 

 oudtijds geh, waarvan het werkwoord dodden, gekken. Doddig be- 

 zigde men voor draatjend., in het Eransch tournoyant ^ b. v. de 

 hoofden zijn doddig, les tétes lourneni , volgens FhANTY-;^ TAesaurus 

 teuionicae linguae. Het is te vermoeden dat Bod in Bodaers de 

 laatste beteekenis heeft; de waarschijnlijk logge en waggelende 

 gang van den vogel geeft daartoe aanleiding; heden zoude een min 

 beschaafde daarvoor scimddegat bezigen. Opmerkelijk is het, dat 

 nu nog de landlieden spreeuwen met een rond achterdeel Kale 

 Ka-dodders heeten." Onder al deze gezochte afleidingen is echter 

 diegene, Avelke hïde in zijn Historia religionis veteris Persarum 

 p. 312 geeft, de kunstigste en meest gewrongene tevens. "Denaam 

 der moeder van zoroasïer is Boghdu, hetgeen dodu klinkt. Dit 



