IIET S>iEEüVVKLOKJE. 1) 



JVent gij dat klokje , blank en zacht , 



In zilvre kleur gehuld , 

 Welks klank zoo zuiver , vol van kracht , 



Eu blij de lucht vervult? 

 't Is d' eerste bloem bij 't lentefeest , 

 Zoo rijk getooid voor hart en geest. 



't Hangt aan een fijnen groenen band 

 Zoo needrig bij den grond ; 



't Was de Natuur, wier eigen hand 

 Dien band aan 't klokje bond. 



't Weerklinkt met helder, zoet geluid, 



Als d' eerste knop zijn boei ontsluit. 



Het klinkt en weerklinkt wijd en zijd, 

 In sneeuwwit, blank gewaad; 



't Verkondigt ons een schoonen tijd, 

 Des zomers dageraad. 



De lente: zie, zij treedt op aard 



Vol schoonheid , 's Heeren goedheid waard ! 



Want naauwlijks klinkt des klokjes toon 



Der bloemen rei in 't oor, 

 Of elk van haar breekt, jong en schoon, 



Haar teedre zwachtels door. 

 Begroet het nieuwe jaargetij 

 En blinkt in feestelijken rij. 



1) Galant/ius nivalis. Sneeuwklokje is de meest algemeene en beste benaming. Hef 

 is dezelfde plant, die ook wel bekend is onder de soms zonderlinge benamingen vini 

 vastenavondzotje , naakte mannetjes, naakte wijfjes, nakeneersjc enz. 



