— 207 — 



voor de herhaalde rijzingen en dalingen des bodems , zoodat zij 

 beurtelings droog en voor den groei der planten geschikt was, 

 welke de steenkolen gevormd hebben, en dan weder beneden de 

 watervlakte, zoodat er zich het zand en slib op kon afzetten, dat 

 er van de hoogere bergtoppen werd heen gevoerd. Ook treft men 

 thans steenkolen aan , zoowel tot op eene hoogte van 4500 ellen 

 in de Cordillères, als tot op eene diepte van 663 ellen onder de 

 oppervlakte der zee, te New-Castle. Ja, volgens de berekening 

 van VON BECHEN, zoude de onderste kolenbedding, welke in den 

 omtrek van Dutweiler bekend is, bij Bettingen tot eene diepte 

 van 5893 tot 6489 ellen onder de zee afdalen. Waar zulke se- 

 weldige veranderingen hebben plaats gegrepen, waar lagen, die 

 oorspronkelijk boven de zee gevormd zijn , tot zoo groote diepte 

 zijn gedaald , daar kan het dan ook niet verwonderen , dat men 

 ze niet meer in hunne oorspronkelijke ligging aantreft. Deze was 

 horizontaal, tijdens hunne vorming, even als bij onze veenlagen , 

 doch thans zijn zij doorgaans in eenen meerderen of minderen graad 

 hellende of afgebroken , terwijl zij vaak ook nog in andere opzig- 

 ten de sporen verraden van het geweld, waarvan ook daar de aarde 

 het tooneel is geweest. 



Werpen wij thans nog eenen blik op het aandeel dat de dieren 

 gehad hebben aan de vorming onzer aardkorst. Zoeken wij dit 

 echter niet bij de grootere soorten, niet bij de kolossen der dieren- 

 wereld. Ook van reusachtige schepselen komen, wel is waar, de 

 overblijfselen in den schoot der aarde voor, doch altijd spaarzaam, 

 zoodat zij te zamen genomen slechts een betrekkelijk gering ge- 

 deelte der geheele massa uitmaken. Maar het zijn vooral de kleinste, 

 schijnbaar nietigste wezens, die hiertoe hebben bijgedragen, door 

 hun aantal vergoedende, wat elk hunner in grootte te kort kwam. 

 Waar wij thans kalksteenrotsen zien verrijzen, als veelkleurig 

 marmer, als krijt, als kolenkalksteen of hardsteen enz., daar her- 

 kennen wij in verreweg de meeste gevallen de begraafplaats van 

 een oneindig getal van dieren , wier uit kalk bestaande bekleedselen , 

 door hen zelven gevormd, zich daar gedurende den loop der tijden, 

 toen , wat nu de trotsche kruin hoog verheft , nog door de zee 



