— 208 — 



overdekt was, hebben opeengestapeld. Inderdaad mag men aannemen 

 dat de meeste kalk, dien men thans op aarde aantreft, eenmaal aan 

 dierlijke ligeharaen heeft toebehoord, en hoewel in enkele gevallen 

 zich ook harde kalksteen vormen kan door afzetting uit water, 

 waarin het door behulp van koolstofzuur wordt opgelost gehouden, 

 gelijk zulks, hoewei op geringe schaal, ook geschiedt in het be- 

 kende meertje van Rockanje in Zeeland, zoo is toch ongetwijfeld 

 het aandeel door dieren genomen aan den opbouw der kalksteen- 

 rotsen oneindig grooter, en soms zijn hunne overblijfselen, dat is 

 de schalen en schelpen van weekdieren, de vaak sierlijk gevormde 

 zoogenaamde polypenhuizen , enz., zoo wel bewaard, dat de minst 

 geoefende daarin dadelijk een organisch maaksel herkent. En zelfs 

 daar, waar, gelijk in het krijt, voor het bloote oog zich niets dan 

 vormlooze stof vertoont, daar ontdekt het mikroskoop de zamen- 

 stelling uit tallooze schelpjes, zoo klein, dat zij alleen bij sterke 

 vergrooting zigtbaar zijn , en waarvan vele millioenen in een enkel 

 pond worden gevonden. 



Nog steeds gaat die vorming van nieuwe kalkrotsen voort. Nog 

 steeds hoopen zich de schelpen der gestorven zeebewoners op den 

 bodem der zee op. Nog steeds gaan de poljpen voort met hunne 

 kalkhuizen te bouwen, en de tallooze koraal-eilanden en rifïen in 

 de Stille Zuidzee hebben daaraan hunne vorming te danken. De 

 branding der zee vergruist een gedeelte tot een poeder, dat de 

 tusschenruimten opvult, en de massa tot een vast geheel verbindt. 

 Later welligt zullen die kalkrotsen, welke zich thans hetzij onder 

 de zee bevinden, of zich, gelijk de koraaleilanden, slechts even 

 daarboven verheffen, eene rijzing ondergaan, en het verre nageslacht 

 daarin het werk van dieren ontdekken, even als wij thans in het 

 Jura-gebergte , dat, toen een groot gedeelte van Europa nog eene 

 diepe zee was , door* polypen werd opgebouwd. 



