— 219 — 



fijnwollig schapeiiras in dit opzigt verbasteren, wanneer dat ras 

 in een gewest is overgebragt, waar de inheerasche schapen van 

 nature grove wol dragen, kunnen wij reeds binnen de grenzen 

 van ons vaderland waarnemen; onder de keerkringen verliezen de 

 Europeesche schapen hunne wol geheel , en krijgen er hard , kort 

 haar voor in de plaats. Nemen wij daarbij nu het groot verschil 

 in aanmerking, dat ten opzigte van de kleur en den groei des haars 

 bestaan kan onder ééne natie, ja onder de leden van ééne familie, 

 dan is het aangevoerde genoegzaam om ons te doen zien , • dat 

 ook het wolhaar van den Neger geen wezenlijk punt van verschil 

 tusschen hem en den Europeaan opleveren kan. 



Van meer belang voorzeker is het verschil in den vorm van het 

 beenig hoofd tusschen Europeanen en Negers. Maar ook dit ver- 

 schil is niet van zulk een groot gewigt, als men vermoeden zou. 

 Immers, "het beenig hoofd van een Neger," zegt bt-umenbach, 

 "verschilt niet meer van dat van een Europeaan , dan de kop van 

 een tam zwijn van dien van een wild zwijn, of de kop van een 

 Napolitaansch paard, dat men van wege de gelijkvormigheid rams- 

 lioofdig noemt, van dien van een Hongaarsch paard, die te kennen 

 is aan deszelfs buitengewone kortheid en aan de breedte van de 

 onderkaak." Men weet, dat er paardenrassen zijn met gebogene, 

 andere met regte , wederom andere met ingebogene koppen , — om 

 niet te spreken van andere versclieidenheden in vorm. Toch twijfelt 

 men er niet aan, of het tamme zwijn stamt af van het wilde, en 

 alle de paardenrassen worden tot ééne soort gebragt. In het alge- 

 meen , hoe groot is niet het onderscheid , ook in vorm , tusschen de 

 onderscheidene rassen onzer huisdieren in verschillende landstreken ! 

 Maar ook bij menschen, die ontegenzeggelijk tot dezelfde natie 

 behooren, treffen wij dergelijke verscheidenheden aan, die duidelijk, 

 even als dit bij de genoemde dieren het geval is , de inwerking van 

 een zamenloop van uitwendige omstandigheden tot oorzaak hebben. 

 Onder de laagste volksklasse in onze groote steden ontmoet men 

 er, wier verdierlijkt uitzigt, kleine schedel, groote kaken, breede 

 neus en dikke lippen vaak eene opmerkelijke toenadering tot den 

 Negertypus vertoonen. Het is het gevolg van de armoede en de 



