— 265 — 



Vau het hoogste gewigt bij den mijnbouw is eene behoorlijke 

 luchtverversching. Is deze toch onvoldoende, dan wordt het verblijf 

 in de mijn hoogst gevaarlijk voor het leven van de mijnwerkers; 

 en werkelijk zijn jaarlijks honderden de slagtoffers van de gevolgen 

 eener gebrekkige luchtverversching. 



De ademhaling der arbeiders, het branden der lichten, de damp 

 van het kruid, de schadelijke gassen, welke vooral in steenkolenmijnen 

 ontstaan, zijn oorzaken van het bederven der lucht in de mijnen, 

 en maken eenen aanhoudenden toevoer van versche dampkringslucht 

 noodzakelijk. Het koolwaterstof-gas , de stikstof, het zwavelwaterstof- 

 gas en het koolzuur komen het meest in de mijnen voor ; men moet 

 door de luchtverversching deze gassen met zoo veel dampkringslucht 

 vermengen, dat zij onschadelijk en uit de mijn verdreven worden. 



Het koolzuur herkent men aan het slecht branden der lichten en 

 aan de moeijelijke ademhaling; indien de lucht 1 a 2 ten honderd 

 van dit gas bevat, is een langdurig verblijf daarin schadelijk; in 

 grootere hoeveelheid aanwezig kan het eenen plotselingen dood ten 

 gevolge hebben. Daar, waar het zich, zoo als in steenkolenmijnen 

 het geval kan zijn , van zelf ontwikkelt , en er geen sterke lucht- 

 stroom in de mijn is, verzamelt het zich , zwaarder zijnde dan de damp- 

 kringslucht, op den vloer der galerijen en veroorzaakt somtijds groote 

 ongelukken. Zoo daalden eens des morgens de mijnwerkers door 

 den put in eene kolenmijn bij Creuzot in Erankrijk, waarin zich het 

 koolzuur gedurende den nacht opgehoopt had; toen de onderste mijn- 

 werker eenige ellen boven den vloer van den put en in de met eene 

 groote hoeveelheid koolzuur vermengde lucht kwam, verstikte hij 

 eensklaps en stortte naar beneden. Evenzoo de op hem volgende; 

 de derde en vierde die hunne makkers wilden grijpen ondergingen 

 een gelijk lot ; de volgende , een ervaren mijnwerker, begreep de oor- 

 zaak van hunnen dood, en redde zich door naar boven te stijgen. 



De ophooping van stikstof komt minder voor, en kan alleen daar 

 plaats hebben , waar de zuurstof der lucht verbruikt is. 



Het koolwaterstofgas is het gevaarlijkste van alle de gewoonlijk 

 in de mijnen voorkomende gassen, niet zoo zeer wegens zijne ver- 

 stikkende eigenschappen, maar omdat het ontploft of ontbrandt. 



