EEN WOORD OVER DEN TAFELDANS. 



Dl-. D. LUB ACH. 



De Tafeldans {das Tischrücken, der Duitschers), liever het ïafel- 

 schuiven, heeft in de laatste maanden de algemeene aandacht tot 

 zich getrokken. Dit kunstje is, naar ik meen, 't eerst in Noord- 

 Amerika bekend geworden, en heeft zich van daar naar de oude 

 wereld al spoedig eenen weg gebaand ; op het vaste land van Europa 

 schijnt het eerst te Bremen de aandacht tot zich getrokken te 

 hebben, en thans is er misschien in ons land geene stad, mis- 

 schien zelfs weinige dorpen, waar men het niet uitgeoefend heeft 

 en nog uitoefent. Velen der lezers van het Album der Natuur hebben 

 zekerlijk daarin eenige mededeeling en opheldering dienaangaande 

 verwacht te zullen vinden.- Aan die verwachting heeft men dan ook 

 getracht eenicrermate te o-emoet te komen, door aan de lezers een 

 afzonderlijk kort • berigt aan te bieden , waarin van het genoemde 

 verschijnsel eenige verklaring gegeven werd, met eene uitnoodiging 

 aan de medewerkers , om , indien zij eenige daadzaken mogten waar- 

 nemen, die met die verklaringsproeve in strijd schenen te zijn, die 

 te willen mededeelen, ten einde daarvan later gebruik te kunnen maken. 



Er zijn sedert dien tijd meer dan twee maanden verloopen, en 

 er is, zoover mij bekend is, door niemand nog iets wezenlijks tegen 

 die verklaring ingebragt. Het kwam mij voor thans de tijd te zijn, 

 om aan den tafeldans eenige weinige bladzijden toe te wijden. 



Het is bijna overbodig de wijze te vermelden, waarop men te 

 werk gaat, wanneer men den tafeldans wil waarnemen. Verscheidene 

 personen, gelijk men weet, plaatsen zich rondom eene tafel; ieder 

 legt zijne handen daarop, en wel zóó, dat de pink der regterhand 



