— 293 — 



geraken. Op deze -wijze zal de verbranding voortgaan en aanhouden , 

 totdat alle brandstof is verteerd , mits de zuurstof, die zich met het 

 brandende ligchaam vereenigen moet, in behoorlijke hoeveelheid 

 gestadig worde aangevoerd, en de producten der verbranding — die 

 stoflen, welke door de verbinding van de brandstof en de zuurstof 

 gevormd worden en die steeds gasvormig zijn — behoorlijk kunnen 

 ontwijken. Wij zijn gewoon deze beide vereischten, wanneer de ver- 

 branding in eene gedeeltelijk gesloten ruimte, in eene kagchel dus 

 b. V. , geschiedt, gezamenlijk uit te drukken door te zeggen : de kagchel 

 moet goed trekken. 



Om zich van de wijze, waarop dit "trekken" geschiedt , eene klare 

 voorstelling te kunnen maken, kan men een paar zeer eenvoudige 

 proeven doen. Men neme een stukje was- of vetkaars, ter lengte 

 van een vingerlid, en plaatse dit op een plat kurkje of plankje, ter 

 grootte van eenen rijksdaalder. Dit kaarsje aangestoken hebbende, 

 neme men een gewoon lampenglas, waarvan de onderrand effen en 

 niet, zoo als wel eens het geval is, bultig en ongelijk is, en plaatse 

 dit over het kaarsje heen, zoodat dit glas van onderen door het houten 

 of kurken schijfje geheel afgesloten zij. Het kaarsje, dat eerst helder 

 brandde, gaat nu spoedig uit. Maar steekt men het weder aan, en 

 plaatst er het glas M'eder over heen , maar nu zorg dragende om dit 

 op een paar stukjes hout of dergelijke te stellen, die op het schijfje 

 zijn gelegd, waardoor dus eenige ruimte tusschen dit en den rand 

 van het glas open blijft, — dan brandt het rustig voort. Bedekt men 

 het glas nu evenwel van boven, terwijl het van onderen open blijft, 

 dan gaat het vlammetje even zoo spoedig uit als bij de eerste proef. 

 In beide gevallen ontbraken er eene der voorwaarden, die ik boven 

 als onontbeerlijk voor den rustigen voortgang der verbranding heb 

 opgenoemd; eerst de vrije toetreding der dampkringslucht, dus van 

 de zuurstof, daarin bevat, en later de vrije afvoer van de producten 

 der verbranding. In de tweede proef, toen beide voorwaarden be- 

 hoorlijk vervuld werden, brandde het vlammetje rustig voort; her- 

 haalt men die met een klein toevoegsel, dan kan men daarbij ook 

 gemakl^lijk bespeuren, Aoe zij vervuld werden. Houdt men namelijk, 

 terwijl het kaarsje brandt, digt bij de opening, die van onderen 



