— 294. — 



tusschen den rand van het glas en het schijfje is overgelaten, een 

 pas uitgeblazen en dus nog rookend waspitje, — zoo als men dit 

 algemeen tot het aansteken van lampen aanwendt, — dan toont de 

 daarvan opstijgende rook duidelijk aan, wat eigenlijk bij het branden 

 in het glas geschiedt, want wij zien dien, zich naar de opening 

 toebuigend, in het glas getrokken worden, en, na daarin een' fraai 

 gekronkelden weg te hebben afgelegd, dit van boven weder verlaten. 

 Hoe het nu komt, dat de buitenlucht zoo in het glas wordt 

 getrokken en er van boven weder uitvloeit, zal gemakkelijk te be- 

 grijpen zijn, wanneer men in aanmerking neemt, dat, even als alle 

 andere ligchamen, de lucht, verwarmd wordende, zich uitzet, en 

 dat zij daardoor noodzakelijk ligter worden moet dan andere, niet 

 verwarmde lucht. Verwarmde lucht moet dus, als zij door koudere 

 omringd is , opstijgen , even als een stuk hout of kurk , dat men , na 

 het onder water te hebben gedompeld, loslaat. De lucht dus, die in 

 het glas aanwezig is, stijgt op, zoodra zij door de vlam is verwarmd, 

 en wordt door andere, koudere lucht vervangen, die op hare beurt 

 weder verwarmd wordt, ook opstijgt, enz. Bij het voorbijgaan langs 

 de vlam neemt deze van de lucht zooveel zuurstof tot zich, als zij 

 noodig heeft om te blijven bestaan, of, beter gezegd, neemt het door 

 de voorafgegane verbranding genoegzaam verwarmde was of kaarsvet 

 de zuurstof van de lucht op en verbindt zich daarmede. Wat er 

 door die verbinding wordt gevormd , stijgt met de verwarmde en van 

 het grootste gedeelte harer zuurstof beroofde lucht op, en ontwijkt 

 van boven. 



Het spreekt van zelf dat een ruime toevloed van dampkringlucht 

 noodig is, opdat de brandstof ^«?>^ee^ verbranden kunne, opdat niet 

 een gedeelte daarvan onverbrand , en dus zonder licht — of warmte — 

 gegeven te hebben, ontwijke. Wat de uitwerking is van het niet geheel 

 beletten, maar toch te zeer beperken van dien toevoer, zien wij het best 

 aan eene gewone zoogenaamde engelsche lamp, of zelfs aan eenen ron- 

 den gasbrander. Sluit men daarbij namelijk , met de hand of met een om 

 den glasrand gebogen papier, de toetreding der lucht tot de vlam 

 gedeeltelijk af, dan ziet men de vlam grooter, maar ook nffeer geel 

 van kleur en veel minder lichtgevend worden. Van waar deze kleur 



