~ 328 — 



stoflen afstaat; de plaats waarin de wolken zweven, dauw en regen 

 en sneeuw en hagel gevormd worden; die licht en warmte, elk op 

 zijne maat en tijd, moet doorlaten en die daarenboven mede aan 

 de beweging der aarde en aan de afwisseling der saisoenen en van 

 den warmeren dag en den koeleren nacht is onderworpen ; is het niet 

 verwonderlijk, dat daar nog het evenwigt kan bewaard blijven, steeds 

 op dezelfde wijze, en dat niet dagen of maanden, maar eeuwen lang; 

 zeer zeker evenzoo lang, als de mensch reeds deze onze aarde be- 

 woond heeft? 



Welke middelen kunnen wij opsporen om eenigzins reden te geven , 

 dat het evenwigt ook hier, waar dit voor menschen bijna ondenk- 

 baar is, bewaard kan blijven? 



Op de volgende wijze meen ik mij dit te kunnen voorstellen. 

 De som der deelen, die aan den dampkring worden toegevoegd 

 of die daarvan worden afgenomen, zal, over de geheele aarde ge- 

 rekend, al vrij gelijk zijn. Gaat er b. v. , bij de ademhaling der 

 dieren en bij de verbranding, zuurstof uit den dampkring verloren, 

 deze wordt daaraan door de uitwaseming van millioenen levende 

 planten, die het oppervlak der aarde versieren, teruggegeven; en, 

 daarenboven , daar alle levende ligchamen , hetzij planten of dieren , 

 slechts voor eenen tijd leven, zullen, na hunnen dood, bij de gewone 

 ontbinding der gestorvene schepselen , de deelen , die vroeger uit den 

 damj)kring waren opgenomen , daaraan weder worden teruggegeven , 

 en — het zij dan ook met geringe afwisselingen — de gewone zamen- 

 stelling des dampkrings blijft in het algemeen dezelfde, indien er 

 slechts middelen bestaan, om de behoorlijke menging en gelijke verdee- 

 ling aller stoflen in den dampkring te bevorderen. Deze middelen zijn 

 vooreerst de wind. Deze ontstaat overal, waar de deelen der damp- 

 kringslucht op de eene plaats meer dan op de andere verwarmd en 

 hierdoor uitgezet worden, en dit laatste moet ieder oogenblik 

 plaats hebben, door den veranderden stand der zon, de ongelijke 

 verwarming van land en zee, waardoor, vooral in heete luchtstreken , 

 de bekende geregelde land- en zeewinden ontstaan , (die daar zooveel 

 toebrengen tot zuivering der lucht, welke aan de vaak moerassige 

 oevers der zee in warme landen zoo noodig is) ; voorts door de op- 



