— 332 — 



toegang der lucht afsluit en alzoo eene volkomene ontbinding belet, 

 in eenen staat van halve ontbinding, als veen, bewaard, en kunnen 

 jaren, eeuwen lang bewaard blijven, om in die kille oorden den 

 verren naneef tot verwarming te dienen. — In de warmere landen 

 zijn, zoo als men weet, de veenen zeldzaam. 



Ziet verder op het verband van de planten en van de dieren onder- 

 ling, eu van het eene Eijk met het andere, ja ook van de planten met 

 het delfstoH'elijk Eijk. De planten voeden zich niet alleen uit de 

 aarde, maar ook uit de lucht. Zij maken in zekeren zin eene ver- 

 binding tusschen beiden uit. Zij toch nemen stoffen uit de lucht 

 op, die door hare wortels, en ook later bij de verrotting van het geheele 

 gewas, in den grond overgaan en daarvan het meest vruchtbaar 

 gedeelte, den zoogenaamden teelgrond of humus, uitmaken. Zij 

 strekken tot voedsel aan de dieren , die de soms overmatige ver- 

 meerdering van eenige gewassen beperken; maar ook dan, wanneer 

 dit niet het geval mogt zijn, is alles zoo ingerigt, dat de.overblijf- 

 selen der jjlanten door dienzelfden teelgrond weder aan nieuwe planten 

 het aanzijn geven , zoodat elke plantengroei voorbereiding voor weder 

 nieuwen wasdom is. Zoodra onze akkers een oogenblik van het voort- 

 gebragt gewas ontledigd zijn, spruiten overal onkruiden op, welke 

 niet zoo geheel eu al schadelijk zijn, als velen meenen, omdat zij 

 weder nieuwe plantenstof vormen, welke, bij eene volgende ploeging, 

 de vruchtbaarheid van den grond vermeerdert. In de bosschen, vooral 

 die, welke niet door den mensch worden aangeroerd , heeft de vermeer- 

 dering van dien teelgrond, door het jaarlijks afvallend blad enz., 

 op eenen zeer grooten maatstaf jjlaats ; doch dit zoude niet het geval 

 zijn, indien er niet ook vele planten en vooral vele dieren waren, 

 welke de ontbinding van gestorven boomen en kruiden bevorderden. 

 Zoodra er toch een boom gestorven is, zijn er vele zwammen, die 

 op den gestorven stlim zich ontwikkelen, met hare zwamdraden 

 diep in het vermolmend hout indringen en zijne ontbinding be- 

 vorderen, door vele insekten en ook door sommige vogels, de spechten 

 b. V., daarin bijgestaan. Wanneer dit niet het geval was, hoe lang 

 zouden dan niet in zulk een boscli de doode stammen blijven 

 staan en nutteloos plaats wegnemen voor den nog levenden plan- 



