— 334 — 



eene doelmatige verhouding tot de daaraan bestaande behoefte. Één- 

 jarige planten, de zoogenaamde zaailingen, die zich doorgaans alleen 

 door hare zaden vermeerderen, en wier in stand blijven alzoo gevaar 

 zoude loopen, indien de zaadzetting mislukte, wassen in den regel 

 snel op, bloeijen bijna altoos met een groot aantal bloemen, zoodat 

 zij ook een overgroot aantal zaden voortbrengen en hun bestaan 

 alzoo genoegzaam verzekerd is. Van die bloemen , van die zaden , 

 kan veel verloren gaan en altijd nog genoeg overblijven; vooral ook, 

 omdat deze, even als andere plantenzaden , in den grond, of diep 

 onder het water verscholen, dikwijls eenen onbedenkelijk langen tijd 

 bewaard kunnen blijven. Zoo ook onder de dieren. Zij onder hen, die 

 weinige middelen ter verdediging hebben en ligtelijk de prooi van 

 roofdieren zouden worden, brengen doorgaans een veel grooter aantal 

 jongen voort, of leven in maatschappijen vereenigd, zoodat zij elkander 

 kunnen helpen en door hun aantal vergoeden , wat aan het vermogen 

 des enkelen ontbreekt; of zij hebben het vermogen om het ongunstig 

 jaargetijde, dat hun ligt doodelijk zoude zijn, in eenen staat van 

 winterslaap, zonder voedsel en onvatbaar ook voor de hevigste koude, 

 door te brengen, zoo als dit met vele insekten, alsook met hunne 

 eijeren, het geval is, — in dit opzigt met de zaden der planten te 

 vergelijken, die men, volgens genomene proeven, blootgesteld heeft 

 aan eene koude zoo sterk, dat het kwik daarbij bevroor, en die later 

 toch behoorlijk zijn ontkiemd, even als andere zaden, die nooit aan 

 zoodanige koude waren blootgesteld geweest. Evenzoo blijven de 

 korstmossen op de schors onzer boomen, op regtopstaande steenen 

 en schuttingen, ook in het droogste jaargetijde, al groeijen zij dan 

 niet, evenwel in leven, een voor hen gunstiger jaarsaisoen ongedeerd 

 afwachtende. Zoo kunnen slooten droogloopen en in het nu droog ge- 

 wordene slijk blijven vele beginselen van planten en dieren bewaard, 

 om zich, bij meerdere» overvloed van het hun noodige vocht, weder 

 te ontwikkelen; of deze dalen, zoo als de bloedzuigers, naar beneden, 

 ten einde aldus den schadelijken invloed der droogte te ontwijken. 

 De planten, welke aan hare plaats gebonden zijn en niet, zoo als 

 de meeste dieren , door beweging van de eene plaats naar de andere 

 het hun dreigende kwaad kunnen ontvlieden, hebben vele andere 



