— 342 — 



gevallen — eene omstandigheid, waardoor men als van zelve op het 

 vermoeden had moeten komen, dat die verschijnselen iets periodieks 

 bezaten. Evenwel had reeds musschenbroek in zijne in 1762 ver- 

 schenen Introdiictio ad philosophiam natnralem opmerkzaam gemaakt 

 op de menigvuldigheid der vurige luchtverhevelingen in de maand 

 Augustus ; en reeds van oudsher werd in Engeland de nacht van 

 den IQden Augustus beschouwd als bijzonder rijk aan verschijnselen 

 van dien aard , die bij het volk bekend stonden onder den naam van 

 de "vurige tranen van den H. Laurentius," wiens feestdag op den \^^^^ 

 Augustus invalt. Hiermede staat in verband eene oude overlevering 

 in Thessalië, volgens welke in den nacht van het feest der Transfi- 

 guratio Christi (6 Julij O. S. 18 Aug. N. S.) de hemel zich opent, 

 en de lichten of kaarsen des hemels zich voor de opening vertoonen. 

 Het was eerst de buitengewone regen van vallende sterren, die 

 in den nacht van den 12den en IS^en November 1833 in Noord- 

 Amerika werd waargenomen , en waarvan dennison oi.msted , 

 Hoogleeraar te New-Haven een belangrijk berigt heeft gegeven , 

 die tot de erkentenis leidde van eene zekere perodiciteit in dit 

 verschijnsel. Het voornaamste tooneel daarvan werd ingesloten bin- 

 nen de lengte van 61° lengte in den Atlantischen Oceaan en van 

 100° in Centraal Mexico, en van de Noord-Amerikaansche meren 

 tot in West-Indië. Eene ontelbare menigte lichtstralen, dikwijls van 

 aanmerkelijke grootte en schitterenden glans, die in verschillende rig- 

 tingen heenschoten, leverde gedurende ettelijke uren een tooneel op, 

 dat de schoonste kunstmatige vuurwerken in pracht verre overtrof. 

 Aan den waterval van de Niaj^ara vooral vormde het wilde gcewoel 

 des schuimenden waters met het in vuur en vlam staande hemelgewelf 

 een schouwspel van onbeschrijfelijke verhevenheid. Schrik en angst 

 bevingen de bevolking in vele districten, en er waren niet weinigen, 

 die geloofden, dat het einde der wereld op handen was. Ook meer 

 verlichten konden zich, zegt een berigtgever, niet weerhouden van 

 met ontzetting op te zien naar eene zoo levendige voorstelling van 

 het beeld uit de Openbaring (VI : 13) — dat van de starren des 

 hemels vallende op de aarde, gelijk een vijgehoom zijne onrijpe vijgen 

 afwerpt, als hij van eerC grooten wind geschud wordt. 



