— 348 — 



De vraag is nu: wat zijn vallende sterren? Vele der verklaringen . 

 die men van dat verschijnsel heeft trachten te geven, geleken meer 

 naar pogingen om er zich van af te maken , dan op in vollen ernst 

 gevormde hypothesen. Ik bedoel hier niet enkel het volksgeloof. 

 Slechts de ruwste zinnelijkheid kon in de vallende sterren een 

 snuitsel zien, van de eigenlijke sterren afvallende, opdat deze te 

 beter zouden branden. Men bragt daarmede dan in verband eene 

 zekere slijmige stof, die men soms in de weiden vindt, en die men 

 als het sterrensnuitsel beschouwde, ofschoon die stof in waarheid 

 niet anders is, dan de door ooijevaars, reigers enz. uitgebraakte 

 eijeren van kikvorschen of visschen, wier slijmige massa in hunne 

 maag zeer opzwelt. Poëtischer is het volksgeloof der Lithauwers : de 

 •spinster des noodlots spint aan den hemel den levensdraad van ieder 

 jonggeboren kind, en elk dezer draden eindigt in eene ster. Nadert 

 de dood eens menschen , dan breekt de draad , en de ster valt verblee- 

 kende ter aarde. — Maar ook hetgeen vroegere natuurkenners er van 

 wisten te zeggen, was in alle opzigten van weinig belang. Sommige 

 verklaarden de vallende sterren uit brandbare zelfstandigheden , die, 

 op eene onverklaarbare wijze in de bovenste streken van den athmos- 

 pheer ontstaan of daarheen gekomen , öp eene even onverklaarbare wijze 

 daar in brand vlogen. Te verwonderen zou het zijn , indien er niet 

 geweest waren, die den 'phjsischen Deus ex niac/dna , de electriciteit, 

 hier ter hulp geroepen hadden. En ik vind ook werkelijk, dat bec- 

 CAKIA en VASSALT,! de vallende sterren eenvoudig voor electrische 

 vonken verklaarden, zonder dat mij evenwel blijkt, dat zij gronden 

 voor deze veronderstelling hebben weten aan te voeren. 



De hoogte, op welke de vallende sterren zich bevinden, wanneer 

 zij voor ons zigtbaar zijn, de, zooals men het noemt, planeta- 

 rische snelheid harer beweging, de opmerking, dat zij uit een of 

 meer vaste punten aan den sterrenhemel, welke vaste punten niet 

 de aarde in hare dagelijksche beweging vergezellen , maar ten opzigte 

 der vaste sterren onveranderd dezelfde blijven en deze laatste in hare 

 schijnbare westwaartsche beweging volgen, — dit alles gafinlateren 

 tijd aanleiding om te vermoeden , dat de vallende sterren van kos- 

 mischen oorsprong zijn en buiten de grenzen van de aantrekkings- 



