IETS OVER DE CARAÏBEN. 



Deze Zuid-Anierikaansche Volksstam, weleer de bewoner en be- 

 heerscher der Antillische Zee, heeft zich sedert vele jaren van daar 

 verdrongen gezien en men vindt dien slechts nog in enkele streken 

 van het vaste land van dit werelddeel rondzwerven. Ten kleinen getale 

 slechts, mogelijk niet meer dan 600 koppen sterk, houden zij zich 

 in Engelsch Guyana, vooral in het stroomgebied van den Pomeroon 

 en Essequebo op. De Caraïben zijn nog altijd strijdlustige mannen, 

 krachtige vormen, trotsche menschen, en ware beulen van hunne 

 vrouwen. Daarbij ecliter zijn zij vernuftiger en vindingrijker dan de 

 meeste andere zwervende oorspronkelijke bewoners van Zuid-Amerika. 

 Onder meer andere ondeugden is het bekend , dat men hen ook van 

 het eten van menschen vleesch lieeft beschuldigd, en de West-Indische 

 negers s:etuio-en dit nog van hen, naar hetgeen hunne vaderen er in 1763 

 bij den neger-opstand van willen hebben gezien. Schomburgk nogtans 

 heeft in 1S40 — 1844 geene bewijzen daarvoor ontmoet, en overal, waar 

 hij bij de Caraïben nasporingen daaromtrent deed, wierp men met klem 

 deze beschuldiging van zich af: mensc/ieneiers waren zij niet. Een der 

 Caraïbische Opperhoofden nogtans gaf schomburgk eene verklaring, 

 die zeer ligt aanleiding kan hebben gegeven tot het vermoeden , dat 

 zij werkelijk anthropophagen waren. Vroeger namelijk was het bij 

 hunnen stam de gewoonte, om, na eene behaalde overwinning op 

 hunne vijanden, eenige armen, of heenen van dezen af te snijden en 

 als zegeteekenen mede te voeren, terwijl die dan tot het volgende 

 doeleinde dienstbaar werden. Men kookte ze en maakte de beenderen 



