— 372 — 



boom. Dit blijkt dan ook daaruit, dat in alle berigten wordt ge- 

 sproken van de "moeijelijkheid, die er voor de Chinezen is gele- 

 gen in het overbrengen van een' geheelen boom." In het Museum 

 van Kew is een tak van meer dan eene Nederlandsche el, waarin 

 de pit meer omvang heeft dan in onze gewone vlierstruik. De 

 dikke stam is gestreept en in den omtrek overal voorzien met liktee- 

 kens van de afgevallen bladen ; op de dwarse doorsnede ziet men eerst 

 eene matig dikke schorslaag, daarna eene dikkere van een wit bleek 

 hout, eindelijk eene schijf van meerdere breedte, die de pit uitmaakt 

 en zich in de dikkere stammen vaak van het hout los maakt, en 

 in den boom in eene soort van raergkoker moet bevat zijn, uitwen- 

 dig met eene roodachtige kleur bedeeld. Als men dat roode gedeelte 

 wegneemt, bieden die mergpitten nog geen gelijkmatig vast weefsel 

 aan ; in velen er van vindt men holten , die door tusschenschotten 

 in zoo vele hokken of ruimten zijn verdeeld (fig. 3, 3, 4, 5). 



Wij zijn nog niet in de gelegenheid geweest om dit innerlijke 

 gedeelte van den stam na te gaan, Eene zoo kostbare en zeldzame 

 plant door te snijden, ten einde de mergpit te zien, dit zou alle- 

 zins zijn af te raden, ook zelfs al kon het dienen tot oplossing 

 van dit zoo gewigtig vraagstuk. Het microscopisch onderzoek van 

 het rijstpapier 'en de hier bedoelde pit zou de geheele zaak beslis- 

 sen. Wat toch waarborgt ons, dat ook hier weder de zucht tot mis- 

 leiding niet haar ruim deel heeft? W^ij meenen echter op den 

 weg te zijn , om deze merkwaardige stof te leeren kennen. Wie 

 weet of de schokken, die het Hemelsche rijk thans in zijn binnen- 

 ste heeft door te staan, niet leiden kunnen tot eene mindere af- 

 sluiting van de overige natiën , en werkelijk meerdere gemeenschap 

 en mededeelingen omtrent de geheele oeconomie der Chinezen en 

 vooral van hunne voortbrengselen zullen kunnen ten gevolge hebben ? 



De geschiedenis vto het papier werd voor korten tijd opzette- 

 lijk nagegaan door een onzer landgenooten , den hoogleeraar a. h. van 

 DEB. BOON MESCH. Wij kuuncn den geleerden schrijver in zijne 

 belangrijke mededeelingen over dat onderwerp hier niet volgen. Hij 

 heeft aan 't slot van zijn geschrift eenige der kenmerken van goed 

 papier opgegeven , en wij brengen die hier te zamen , zoo verre 



