12 



HET STEENZOüT EN ZIFNE BEGELEIDERS. 



door instortingen uit hunnen stand zijn gerukt, maar daarom niet te 

 min eene afzetting op den bodem der zee bewijzen. Zulke afzettingen 

 van zout op den bodem der zee hebben ook thans nog plaats; het zout, 

 dat op den bodem der Adriatische zee bij Venetië en op den bodem 

 van het zoutmeer Elton wordt afgezet, komt geheel in zamenstelling 

 met het zuivere steenzout der bergen overeen. Daiirentegen is het 

 zout, dat door vulkanen wordt uitgeworpen, van geheel anderen aard. 

 Het .schijnt door de werking van zoutzure dampen op lavagesteenten 

 ontstaan te zijn, en vandaal' zijn groot gehalte aan chloorpotassium te 

 ontleenen. Het onderstaande tafeltje levert een oppervlakkig overzigt 

 van deze zamenstelling en onderscheiden gevallen. 



Gips 

 Keukenzout 



Zout vau den 



Vesuvius. 



1822 I 1850 



Zout uit mijnen. 



Wie- 1 Hall 

 liczka (ïyrol) 



Afgezet zout. 

 Venetië Elton 



6 



029 



105 



10 



988 

 i 



Chloorpotassium . . . 

 Chloormagnesium . 

 Zwavelzure magnesia . 



Pleit dus het voorkomen van het steenzout tegen eenen vulkani.schen 

 oorsprong , niet anders is het met het gips en de aardhars gelegen. De 

 gipslagen, welke bij het steenzout voorkomen, bevatten mede vele 

 versteende zeeschelpen. De aardhars is voorzeker van orgauischen oor- 

 sprong: daarvoor pleiten de overblijfsels van planten en dieren in zoo- 

 vele met aardhars doordi'ongen gesteenten; daarheen wijst het voorkomen 

 van aardluirs in en nevens bruinkolen en steeukolenlagen. 



Gesteenten, die met deze stoöen bedeeld zijn, geraken ligt in 

 een staat van ontbinding, waarbij eene groote warmte geboren wordt, 

 en zich vele gassen ontwikkelen. Wij weten uit de geschiedenis 

 der kwik- en steenkolenmijnen, hoe zulke ontledingen zelfs niet 

 zelden in staat zijn, een ondeniard.schen brand te veroorzaken. Deze 

 omstandigheden kunnen wij op de pseudo-viilkanische verschijnselen toe- 



