HET STEENZOIIT EN ZIJNE BEGELEIDERS. 13 



passen. Zelden komen deze verschijnselen voor, of wij vinden steenzout 

 en naphtha in den l)odeni aanwezig. Deze naplitha is het, die door 

 hare ontbinding de gassen levert en de warmte-ontwikkeling , die de uit 

 den bodem opstijgende vlammen veroorzaakt. 



Het verschijnsel is dus juist omgekeerd, dan wij op den eersten aan- 

 blik zouden meenen. Het zijn de pseudo-vulkanen niet, welke het 

 steenzout en de naphtha aan de oppervlakte der aarde brengen; maar 

 de aanwezige steenzout- en naphtha-massa's geven aanleiding tot het 

 ontstaan der pseudo-vulkanen, en de bestanddeelen dezer uitwerpselen 

 komen niet uit het midden der aarde, maar uit geringe diepten te 

 voorschijn. 



Op die plaatsen, waar wij naphtha-bronnen zien opstijgen, treffen wij 

 soms bruin- of steenkolenbeddingen in de dieple aan, soms zijn het alleen 

 zulke met aardhars doordrongen gesteenten , die ons op de overblijfselen 

 van planten en dieren wijzen. Zoo vindt men den geheelen omtrek van 

 Baku, wegens zijne .slikvulkanen en naphtha-bronnen zoo vermaard, uit 

 zulke gesteenten beslaande. Een voorbeeld uit niel zoo verwijderde ge- 

 westen leveren ons de naphtha-bronnen in Wurtemberg, in de nabijheid 

 van Boll. In de diepte liggen daar in den Liaskalk ontzettende massa's 

 van versteende schelpen , sommige van reusachtige grootte. Niet alleen 

 heeft de natuur deze schelpen voor ons bewaard , maar ook de bestand- 

 deelen der dieren, die daarin leefden, heeft zij voor geheele ontbin- 

 ding behoed; zij komen soms als stroomen van naphtha aan de opper- 

 vlakte der aarde te voorschijn. 



Maar genoeg over naphtha; wij wenden ons weder tot het steenzout. 

 Zijn het niet de pseudo-vulkanen, welke ons licht over zijne afzetting 

 kunnen verspreiden, zoo moeten wij onzen blik op de zeeën en zout- 

 meren rigten, en zien, wat aldaar plaats heeft. 



Het regenwater, dat dagelijks op de oppervlakte der aarde neder- 

 valt, en langs de rivieren naar den oceaan voortstroomt , spoelt de 

 aardkorst voortdurend uit ; het lost vele bestanddeelen der rotsen op 

 en voert ze weg naar den oceaan. Uit den oceaan keert het weder 

 zuiver in den dampkring terug, om nogmaals op de aardkorst neder te 

 vallen , en met nieuwen voorraad beladen naar den Oceaan te vloeijen. 

 Zoo wordt de aardkorst voortdurend uitgeloogd , en de Oceaan steeds 

 rijker aan zouten. Aanmerkelijk is dan ook zijn zoutgeliaJte , en dit 



