24 DE VLIEGENDE VISCH VAN 1857 EN 1<5Ó7. 



schouwspel, dit vliegen van waterbewoners, maakt steeds een' diepen 

 indruk op reizigers en zeelieden, die het mogen gadeslaan; alle reis- 

 verhalen ter zee maken er bijna zonder uitzondering melding van. De 

 eenzaamheid en eentoonigheid der reis wordt er op eene aangename 

 wijze door afgebroken, de schoonheid van dit verschijnsel geeft eene 

 fraajje afwisseling aan het gezigt op lucht en water. Men heeft het 

 vliegen dier visschen vergeleken bij het opspringen van een' platten 

 steen, die in schuinsche rigting op het water geworpen wordt, eneenige 

 malen weder teruggekaatst wordt, vóór hij voor goed naar beneden 

 zinkt. Anderen hebben gewild, dat de Exocetus uit de zee opsjpringt 

 en een tijdlang op zijne uitgespannen vimien als op een valscherm of 

 parachute voortzweeft. Volgens v. hüjiboldt en risso is dit echter 

 niet volkomen waar: niettegenstaande de snelheid van de vlugt, kan 

 men zich toch overtuigen, dat de Exocetus gedurende zijnen zweeftogt 

 wel degelijk de lucht met zijne vinnen slaat, dat is: dat hij bij afwis- 

 seling de borstvinnen uitslaat en weder tegen het ligchaam aansluit; en 

 neemt men de kracht zijner borstspieren en de inrigting van zijn schou- 

 dergewricht in aanmerking, dan is die bewering wel geloof baar. Het 

 is evenwel bewezen , dat de Exoceten zich niet willekeurig uit het wa- 

 ter kunnen opheffen: als de zee effen en kalm is, ziet men geen enkele 

 vliegen; maar zoodra de wind golfslag teweeg brengt, laten zij zich 

 door de golven in de hoogte opheffen en kunnen nu het water verla- 

 ten; zij hebben kracht genoeg om twintig voet ver voort te zweven, 

 voor dat het uiteinde der boi'stvimien weder het water aanraakt, en 

 dikwijls , als de zee hol staat , bevinden zij zich twaalf, vijftien , ja acht- 

 tien voet boven hare oppervlakte , zoodat zij niet zelden op het dek der 

 schepen nedervallen. De zeeman verheugt zich in die vangst, omdat 

 deze visschen een lekker en gezond voedsel opleveren, waardoor de 

 gewone scheepskost aangenaam wordt afgewisseld. 



Men heeft gezocht de reden te ontdekken, waarom de Exoceten 

 het water verlaten en gemeend die te vinden in de omstandigheid, dat 

 de zwermen vliegende visschen steeds achtervolgd en in grooten getale 

 verslonden worden door roofvisschen, vooral door den Spnrus auralus L. 

 en den Scomber sarda of den Pelamys, ook Bonito geheeten. Als dit waar 

 is, zouden zij door hunne bekwaamheid om te vliegen toch niet geluk- 

 kiger zijn, want naauwelijks hebben zij het water verlaten, of zij val- 



