DE VIJEGENPE VISCH VAN 1857 EN 1657. 25 



len in de magt van albatrossen, fregatvogels enz., die gretig op de 

 arme vischjes aanvallen en duizenden in de vlugt vangen en verslinden. 

 Zou er dus niet eene andere reden bestaan, waarom de natuur die 

 visschen zoo zonderling heeft toegerust? Wij gelooven van ja, en dit 

 is de oorzaak, waarom wij boven met een enkel woord onzen lezers 

 op de algemeene verspreiding der zuurstof oplettend gemaakt hebben. 

 De Exoceten hebben, gelijk de aal, de smelt, de zeewolf, de sennal en 

 vele andere visschen , het vermogen om gedurende een rrij geniimen tijd 

 buiten water te kunnen vertoeven, en door dezelfde organen, onver- 

 schillig in het water of in den dampkring, adem te halen, dat is om 

 uit beide middenstoffen zuurstof tot zich te kunnen nemen, hetwelk zij 

 bewijzen door een groot gedeelte van hun leven in de lucht door te 

 brengen. Gelijk wij nu in onze wateren niet zelden eenzaam zwem- 

 mende visschen, zeelten, karpers enz. zien, die aan den oever zich in 

 de zonnestralen koesteren en spelen, tei-wijl zij nu en dan, als er zelfs 

 geen schijn van gevaar voor hen is, uit het water opspringen, even 

 als vonden zij vermaak in het inademen van dampkringslucht , zoo zal 

 het wel geene dwaze vooronderstelling genaamd mogen worden , als wij 

 aannemen , dat ook bij de Exoceten die lust tot lucht inademen bestaat 

 en waarom zou dan dit spelen en dartelen niet algemeener en veelvul- 

 diger kunnen zijn bij eenen visch , die door zijne geheele inristino- door 

 zijne groote zwemblaas, door zijne sterke en groote borstvinnen en zijne 

 geringe soortelijke zwaarte, zoo bij uitnemendheid geschikt is om zich 

 met buitengewone gemakkelijkheid in de lucht te kunnen ophouden? 



Nog eene andere vraag zou men kunnen doen, en zoo zij bevestigend 

 beantwoord werd, zou het met nog meer regt geweest zijn dat wij zoo 

 even op de zuurstof gewezen luidden als levenonderhoudend beginsel 

 bij uitnemendheid. Het zal, vertrouwen wij, onzen lezers genoegzaam 

 bekend zijn, dat de zwemblaas der visschen geenszins alleen tot rijzen 

 of dalen in het water dient, en de proeven van v. humboldt en pro- 

 VEN^AL hebben bewezen, dat zelfs die visschen, welke van zulk een 

 werktuig voorzien zijn, dit niet volstrektelijk noodig hebben om van den 

 bodem van het water naar de oppervlakte te kuimen komen, gezwegen 

 nog van die soorten, welke in 't geheel geene zwemblaas hebben en 

 toch zeer goed rijzen en dalen in het water. Ook vooronderstellen wij 

 het bekend, dat die bkuis vrij zeker een afscheidingsorgaan is van on- 



