32 HET ESPARTO-GRAS. 



Sterkte te vei-v;iardigeii. Het is waarschijnlijk dat deze i ibriek grooten 

 opgang zal maken. 



Volgens de Maison rustique, II, p. :3(3, is de bewerking der bladen 

 van dit gras onder den naam spaiiiirie bekend. Sinds onheugelijke 

 tijden dragen de Basken daarvan een ruw, maar stevig schoeisel [san- 

 dalen) en komen daarvan bereide voetkleeden, matten en touwwerk, 

 die zeer stevig en duurzaam zijn, veel in den handel, zoodat men in 

 Fi-ankrijk wel voorgesteld heeft het Ei-partogras in de duinen bij Bor- 

 deaux opzettelijk aan te kweeken , ten einde voor de produkten der 

 sparterie niet langer aan Spanje cijnsljaar te zijn. v. H. 



DE HOOGSTE BERG. 



Reeds hebben wij in het Album (Jaargang 1856, Wetens. Bijblad bl. 

 37) gewag gemaakt van de meting door kolonel watïgh van eeuen 

 berg, die alle overige bekende in hoogte overtreffen zoude, en welke 

 den naam van Mont Everest ontvangen heeft. Deze berg, die eene 

 hoogte van 8837 ellen of ruim 29000 E. voeten boven het oppervlak 

 der zee heeft, is gelegen in het oostelijk deel van Nepaul, en eerst 

 in den loop van dit jaar (1857) is, ten gevolge der reis van de ge- 

 broeders sOHLAGiNTAVETï in dit gedeelte van Indië zijn ware naam, 

 dien hij bij de inboorlingen draagt, bekend geworden. Deze behoort 

 derhalve thans de voorloopige Engelsche te vervangen. Die naam 

 is in het Indisch: Gaourichanka ; in het thibetaansch heet hij echter 

 Tchingopamari. Vermoedelijk zullen de aardrijkskundigen aan den 

 eersten naam de voorkeiu* geven. Bij deze gelegenheid kunnen wij 

 tevens nog vermelden, dat de benaming Dliawalayery eigenlijk in het 

 algemeen „eenen met eeuwige sneeuw bedekten bergtop" betee- 

 kent. Vroeger werd onder dien naam de hoogste toen bekende berg 

 verstaan. Het is nu aan de reeds genoemde reizigers gebleken, 

 dat deze minder gepaste benaming was toegepast op eene vereeni- 

 ging van twee bergspitsen, die bij de inboorlingen de namen van 

 Matchipoulcha en ïussu dragen. Hg. 



