34 OVER DE OPVOLGING EN ONTWIKKELING DER DIERLIJKE 



is al spoedig eene voorstelling ontstaan, welke voor velen eene zekere 

 bekooi-lijkheid scheen te hebben , het is die van een onafgebroken keten 

 van opklimming in de natuurlijke wezens, die zonder sprongen met 

 elkander zamenhangen en door onmerkbare overgangen onderling zouden 

 verbonden zijn '). Vele van de voor deze stelling aangevoerde bewijzen 

 zouden zonder veel moeite wederlegd kunnen worden: maar dergelijk eene 

 bijzondere wederlegging zou in het wezen der zaak geene wtiarde heb- 

 ben en stren'a' genomen , niets meer kunnen bewijzen , dan dat de voor- 

 beelden, die men voor de stelling had bij gebragt , slecht gekozen waren. 

 Wij bepalen ons dus liever bij de opmerking , dat het bestaan van zulk 

 een ladder der wezens nog geenszins volgt uit de oimiiskenbare ver- 

 scheidenheid in zamenstel en volkomenheid, die wij tusschen hen waar- 

 nemen en dat er trappen van volkomenheid kunnen bestaan, zonder 

 dat er daarom onmerkbare overgangen behoeven te worden aangenomen. 

 Een geheel ander karakter nogtaus neemt deze voorstelling van eene 

 onafo-ebroken opkliraming der bewei-ktuigde wezens aan, wanneer men 

 haar verbindt met de meening, dat er eene werkelijke ontwikkeling 

 van het eenvoudige tot het zamengestelde plaats heeft. Sommige voor- 

 standers van de opklimming der wezens spreken van dergelijk eene 

 ontwikkeling alleen in een figuurlijken zin ; maar er zijn ook schrijvers , 

 die deze ontwikkeling zich als middel voorstellen, waai-door de natuur 

 de groote verscheidenheid van bewerktuigde wezens, die wij rondom 

 ons waarnemen, in het aanzijn riep. Volgens deze voorstelling ontstond 

 een hooger bewerktuigd wezen oorspronkelijk uit een minder volkomen ; 

 dit op zijne beurt was van een nog lager staand organisme afkomstig; 

 en alzoo steeds verder en verder tot den eersten aanvang opklimmende , 

 wordt men eindelijk gebragt tot de eenvoudigste dieren- en plantenvor- 

 men , tot infnsoriën en algen , als de oorspronkelijke kiemen , waaruit 

 zich het dieren- en plantenrijk ontwikkeld heeft. Bij deze voorstelling 

 is het volstrekt noodzakelijk , dat er geene gapingen in den schakel der 

 opklimming bestaan; waar zoodanige gapingen aanwezig schijnen, moet 

 men zich tevreden stellen of met de verwachting, dat zij nog later aan- 



') Het was vooral charles bonnet, die dit begrip ontwikkelde, en niet slechta 

 op de bewerktuigde wezens, maar op het gansche heelal toepaste. 



