BEWEKKTITIGING OT DE OPPERVLAKTE ONZER PLANEET. 39 



levende dieren- en plantensoorten niet van den aanvang af daarop hebben 

 geleefd. Wat het laatste betreft, onze tegenwoordige zoogdierensoorten 

 leefden niet gelijktijdig met de Palaeotheriën , wier beenderen in de 

 tertiaire lagen rondom Parijs opgedolven zijn ; de thans in Europa le- 

 vende vischsoorten zwommen niet in de wateren, waaruit de leisteen 

 van Mansfeldt bezonken is. Wij komen tot dat besluit, omdat wij er 

 nergens overblijfsels van aantreffen; hadden die soorten toen reeds ge- 

 leefd, men zou althans ergens ook hunne beenderen met die der uit- 

 gestorven geslachten vermengd vinden. Minder duidelijk is misschien 

 de eerste stelling , dat die , in de berglagen aangetroffen beenderen aan 

 uitgestorven soorten toebehooren. Men zou misschien kunnen vragen, 

 of ons dan thans alle soorten van dieren, die op de aarde voorkomen, 

 reeds bekend zijn. G-aarne erkennen wij , dat zulks het geval niet is , 

 maar nogtans wordt de kans van zulke nieuwe levende soorten te leeren 

 kennen , die met de versteende soorten overeenkomen , van dag tot dag 

 geringer, en de geheele bedenking verliest hare kracht, wamieer de 

 geologie ons leert, dat ook van de versteende overblijfsels die, welke in 

 oudere lagen voorkomen, soortelijk onderscheiden zijn van degenen, welke 

 in nieuwere lagen gevonden worden. Het is dus niet eene enkele 

 reeks van wezens, die uitgestorven schijnt te zijn; het zijn verschil- 

 lende reeksen, waarvan de eene door de andere werd vervangen en 

 opgevolgd. De soorten, die in de tertiaire lagen, dat is in de lagen, 

 die later dan de krijtformatie ontstonden , hare overblijfsels achterlieten , 

 verschillen van die, welke in de krijtformatie voorkomen, gelijk deze 

 weder van de vroegere periode , waarin de Jurakalklagen gevormd wer- 

 den enz. 



Dat soorten van dieren en planten kunnen uitsterven, is over het 

 geheel een begrip, waarmede wij ons gemakkelijker kunnen gemeenzaam 

 maken, dan met de voorstelling van het ontstaan van nieuwe soorten, met 

 het aannemen van eene achtereenvolgende en herhaalde nieuwe schepping 

 van bewerktuigde wezens. Wat toch het uitsterven van soorten betreft, 

 de geschiedenis leert ons onwedersprekelijk , dat zulks met enkele nog in 

 de laatste drie eeuwen het geval was. Een plaatselijk uitsterven nam 

 men zelfs bij verscheidene soorten waar. In de beschaafde landen van 

 Europa zijn thans vele diersoorten uitgeroeid, die daar eertijds voor- 



