46 OVEB DE OPVOLGING EN ONTWIKKELING DER DIERLIJKE 



voorwereld zou het daarentegen niet veel meer dan 1/5 van dat der 

 zoüo-dieren zijn. Nog grooter is het verschil dier verhouding bij de 

 ongewervelde dieren. Hieronder zijn van de uitgestorven soorten 2885 

 «•elede dieren 13805 weekdieren en 4895 zoophyten (hoofdzakelijk 

 Echinodermen en Polypen). In de tegenwoordige levende schepping 

 is het aantal soorten der gelede dieren veel grooter, dan dat der week- 

 dieren niet slechts maar dan dat van al de overige ongewervelde die 

 ren, ja van het geheele dierenrijk. De in de tegenwoordige schepping 

 zoo overweo-ende klasse van insekten, waarvan enkele orden hare 

 soorten bij tienduizenden tellen, is onder de uitgestorvene dieren slechts 

 door 1551 soorten vertegenwoordigd'). Al nemen wij nu ook aan , 

 dat de verhoudingen tusschen de verschillende dierklassen in vroegere 

 tijdperken van onze aarde afweken van de thans bestaande verhoudin- 

 o-en, hetgeen niemand, die zich met dergelijke onderzoekingen heeft 

 bezig gehouden, ontkennen zal, toch mogen wij veilig veronderstel- 

 len, dat er andere redenen bestaan, die de overblijfsels van insekten 

 onder de ongewervelde en van vogels onder de gewervelde dieren zoo 

 schaarsch doen zijn , in verhouding tot de schelpdieren en visschen. Bijr 

 kans al de fossile overblijfsels van insekten (althans 14/15) behooren 

 daarenboven tot de tertiaire periode. Het zou zeer onoordeelkundig 

 zijn, zoo wij daaruit het besluit wilden afleiden van een gering aantal 

 insekten in de vroegere tijdperken der geschiedenis onzer planeet, ter- 

 wijl de oorzaken , waarom hmme overblijfsels betrekkelijk zoo zeldzaam 

 bewaard bleven, niet moeijelijk zijn op te sporen. Eveneens missen 

 wij onder de fossile lagere dieren alle sporen van Zeekwallen of Aca- 

 lephen, die in de zeeën van den tegenwoordigen tijd zoo talrijk in 

 soorten zijn. 



Uit het gezegde vloeit van zelf voort , dat onze kennis van de vroe- 

 gere dieren- en plantensoorten nog gebrekkig is, en uit den aai-d der 

 zaak wel altijd onvolledig blijven zal. De vei-gelijking met de thans 

 levende soorten moet daarom, wat de dieren betreft, vooral tot enkele 



') Deze getallen vindt men in leonhakd und bronn. Neues Jahrbuch für Mine- 

 ralogie 1849. S. 123 , en in h. b&onn , Eandbuch der Oeschiehte der Natur , III ter 

 Bd. Stuttgart 1849. 



