BEWERKTUIGING OP DE OPPERVLAKTE ONZER PI.AJIfEET. 47 



klassen en groepen beperkt worden , onder de gewervelde dieren 

 vooral tot die der kruipende dieren en visschen, onder de ongewer- 

 velde dieren tot de in eene schelp levende weekdieren (vooral Cepha- 

 lopoden, Concliiferen en Bracliiopoden) , tot de Echinodermen en de 

 Anthozoën , di^ een liard kalkachtig polyparium bezitten , de koraaldieren. 

 De op deze wijze beperkte en behoedzame vergelijking zal ons echter 

 eenige belangrijke uitkomsten opleveren. Als grondslag van het on- 

 derzoek dient thans reeds de , uit vele waarnemingen afgeleide , gevolg- 

 trekking, dat de verschillende formatiën door de daarin voorkomende 

 fossiliën kunnen worden gekenschetst '), met andere woorden, dat de 

 soortene en' bepaalden levensduur hebben en de eene vroeger, de an- 

 dere later zijn uitgestorven. Maar eveneens zal het bij een onbevoor- 

 oordeeld onderzoek blijken, dat in de alleroudste lagen bijkans alleen 

 ongewervelde dieren voorkomen, dat later eerst gewervelde dieren in 

 een grooter aantal verschijnen , en dat in de , van den ouden rooden 

 zandsteen tot den bonten zandsteen zich uitstrekkende lagen onder de 

 gewervelde dieren de visschen , in de van den bonten zandsteen tot aan 

 de op het krijt liggende tertiaire formatiën zich uitstrekkende lagen 

 de kruipende dieren , vooral de hagedissen {Saurii) de overhand hebben. 

 Eerst in het tertiaire tijdperk begint het rijk der Zoogdieren, die wel 

 in de vroegere lagen niet geheel ontbreken, maar echter daar in eene 

 zeer onbeteekenende verhouding vertegenwoordigd zijn "). 



') De voor weinige jaren in hoogen ouderdom overleden Edinburgsche Hoog- 

 leeraar JAMESON beweerde , dat reeds 'W'ek.ner , zijn leermeester , dit opmerkte , dat 

 hij het eerst yerschijnen van versteeningi n in de lagen , waaraan hij den naam van 

 overgangs-bergen gaf, opteekende, die, weinig in gelal, tot de zoophyten en schelp- 

 dieren behoorden ; dat in de oudere vlotbergen (Jloetz roeks) meer volkomen dieren , 

 zoo als visschen en amphibiën voorkwamen , en in de nieuwere beddingen en in de 

 alluviale formatiën eerst vogels en zoosfdiuren. Zie zijne, met aanteekeningen voor- 

 ziene vertaling van het boven aangehaalde Discours van cuviek , Essay on the the- 

 ory of the Earth. 3d. Edit. Edinbiirg 1817, p. 232, 233. — Eeeds voor wernek 

 had echter , wat het eerste punt betreft , lister opgemerkt , dat elke rotssoort door 

 verschillende fossile schelpen gekenschetst was. Zie Essai geognostique sur Ie gise- 

 ment des Roches par a. de hümboldt. Paris et Strasbourg 1826 , 8vo p. 37. — Op 

 deze opmerking berust het aannemen van Coquilles caractéristiquea , zoo als de fransche 

 geologen het noemen , of van Leitmiischel , waaraan de groote l. von buch in zijne 

 latere geschriften zoo veel gewigt toekende. 



') In deze algemeene gevolgtrekkingen van aga88IZ in 1841 hebben de nieuwere 



