58 DB KAMELEON. 



eene vensterruit treft, waarop eene vlieg zit, de daardoor veroorzaakte 

 slag zoo hard is, dat men er van schrikt, omdat men van een zoo 

 klein dier niet zooveel kracht zoude verwacht hebben. 



Met dezelfde snelheid, waarmede de tong uitgestooten wordt, wordt 

 zij ook weder teruggetrokken, en voert zij den buit, die in de kleine 

 trechtervormige holte aan het vooreinde bevat is, in den mond. Deze 

 terugtrekking geschiedt door spieren, die in eene overlangsche rigting 

 in den vliezigen koker bevat zijn. Wanneer de tong in den mond in 

 rust ligt, dan liggen deze spieren in plooijen te zamen gevouwen. Zij 

 gedragen zich lijdelijk tijdens het vooi'uit schieten van het orgaan , maar 

 trekken zich zamen , wanneer dit het verste punt bereikt heeft en doen 

 het weder op zijne vroegere plaats terug keeren. 



Thans nu wij weten, dat de Kameleon in het bezit is van zulk een 

 vangwerktuig , waarmede zich onder de menschelijke wapentuigen slechts 

 de bola der Zuid-Amerikaansche Gaucho's laat vergelijken , zal het ons 

 niet verwonderen , waarom hij zich zoo rustig houdt en geduldig wacht 

 totdat een zijner slagtofiers onder het bereik van zijn wapen komt. Schier 

 de eenige reden , welke hem kan nopen den boomtak te verlaten , waar- 

 op hij plaats heeft genomen , is dorst. Wel is waai* drinkt de Kameleon 

 weinig, maai- toch van tijd tot tijd gevoelt hij behoefte daaraan, en 

 dan is het weder zijne tong, welke hem dient om het water, dik- 

 wijls slechts eenige weinige daauwdroppels , in zijnen mond te brengen. 



Uit het gezegde blijkt genoegzaam, dat de Kameleon, in weerwil zijner 

 traagheid, toch een gevaarlijk vijand is voor de oneindig vluggere, 

 zich des verkiezende in snelle vaart door het luchtruim bewegende in- 

 sekten. Maar, even als de faam gewoonlijk deugden of ondeugden 

 vergroot, zoo heeft zij ook aan den Kameleon eigenschappen toege- 

 dicht, die liij in waarheid niet bezit. Oudere schrijvers hebben name- 

 lijk beweerd, dat de Kameleon ook het vermogen zoude hebben om 

 naar willekeur de kleur aan te nemen van den grond , van den boom , 

 van den tak, van de bladeren, met één woord van de oppervlakte, 

 waarop hij zich ophoudt, en het is inzonderheid aan dit ingebeelde 

 vermogen , dat de Kameleon zijne meer algemeene bekendheid ver- 

 schuldigd is. Doch ofschoon dit willekeurige, zich zelf bewuste ver- 

 anderen der kleur eene fabel is, zoo is het aan de andere zijde ook 



