KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMMENDE VISSCHEN. 107 



wijdert: zijne schuilplaats verlaat hij eerst met het volgende hoog 

 water, om eenigen tijd te zwemmen en weer op nieuw zich in het 

 zand te begraven. Die eigenschap heeft hem zijnen naam ammodytes 

 doen geven. 



De smelt {Ammodytes tobianus L.) 



Zijn ligchaam is lang, rond en dun; de kop heeft bijna een zesde 

 van de lengte van het geheele ligchaam; de vinnen hebben zachte 

 gelede stralen. De rugvin loopt over bijna den geheelen rug en kan 

 nedergelegd worden in eene groeve, die aan beide zijden eenen eenig- 

 zins verheven rand heeft. De aarsvin begint achter den anus en ein- 

 digt bij den gevorkten staart, ook de rugvin loopt niet met den staart 

 inéén. De borstvin begint digt aan de vrij wijde kieuwopening en 

 haar voetstuk wordt zelfs door het achterste gedeelte van het kieuw- 

 schild bedekt. De snuit is puntig uitloopend, de bovenkaak voor intrek- 

 king en uitrekking vatbaar, en in den staat van rust korter dan de on- 

 derkaak, op welks vooi'ste uiteinde een hard, ki-aakbeenachtig uitsteeksel 

 gevonden wordt : door middel van dat uitsteeksel valt hem het graven 

 in het zand gemakkelijk. Op het ploegbeen (vomer) bevindt zich een vrij 

 groote, in twee staken uitloopende, zoogenaamd gevorkte tand, zooals 

 eene Y. De neusgaten zijn dubbel; de maag is vleezig en in eene 

 punt uitloopend; het darmkanaal heeft geene blinde aanhangsels en eene 

 zwemblaas bezit de smelt niet, terwijl hij met zeer kleine schubben 

 bedekt is. Zijne kleur is blinkend zilverwit aan den buik, kop en 

 zijden ; op den rug groenachtig of lichtbruin of blaauw , al naarmate de 

 rigting van de lichtstralen, die er op vallen, afwisselt. 



De smelt wordt van vijf tot tien duim lang, zwemt zeer snel en 

 verdwijnt in een oogenblik in het zand, waartoe zijne spierkracht, zijne 

 gedaante en vooral zijne onderlip hem van dienst is. Hij is zeer gul- 



