KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMBIENDE VISSCHEN. 111 



kruipt. Te Edinbui-gh komt de zeewolf veel ter markt, terwijl som- 

 migen hem verafschuwen om zijn grimmig uitzigt, is hij, volgens 

 NEiLL, voor velen een buitengewoon keurig geregt om zijn smakelijk 

 vleesch, iets wat gewoon is bij alle visschen, die van schelpdieren le- 

 ven. CuviER zegt , dat zijn vleesch smaakt als aal. De IJslanders 

 maken veel gebruik van den zeewolf, eten hem gezouten en gedroogd, 

 bezigen zijne huid voor leder en zijne gal voor zeep. In Groenland 

 maakt men beurzen van zijne huid om er de wortels van eene plant, 

 steenbreek, Empetrum nigrum in te bewaren, die de volkeren in het 

 Noorden als eene soep toebereiden ; deze plant groeit op drooge , steen- 

 achtige plaatsen, en draagt besachtige vruchten, die door de kinderen 

 der Schotsche Highlanders gegeten worden, hoewel men wil, dat zij 

 er ziek van worden kunnen. 



Om zekere beweging, die de zeewolf met den snuit maakt, op de 

 wijze der varkens , noemt men hem op de Orkneij-eilanden : Swine- 

 fish. Verder heet hij in het Hoogduitsch Seewolf; Engelsch Seawolf 

 en Seacat; Fransch Loup marin; Noorsch Hav-Kat; Deensch See-Ulv 

 of Steenbid; IJslandsch Steinbüz ; en eindelijk in Groenland: Anardlok 

 of Kigutiiik, enz. 



Hoewel er nog vele andere soorten van visschen zijn die op het 

 drooge kruipen om deze of gene reden , zoo als de Periophtalmen , de 

 Cottus insidiator , de Batracoïden , lacépède enz. , zoo meenen wij genoeg 

 voorbeelden aangehaald te hebben om over te gaan tot eene korte be- 

 schrijving van visschen, die loopen. 



Aan het onderscheid tusschen kruipen en loopen behoeven wij zekerlijk 

 niet te herinneren: die loopbeweging dan wordt vrij volkomen uitgevoerd 

 door eenen visch, welke door linné Callichthys , door lacépède Cata- 

 phractus , en in zijn vaderland Brazilië Tamoata geheeten wordt. 



De Silurus callichthys. Bl. 



