112 KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMMENDE VISSCHEN. 



De Nederlanders in Oostindië , waar deze visch ook schijnt gevonden te 

 worden, ol'schoon men met goede reden den aldaar gevonden wordende voor 

 een familielid kan houden, heeteu hem Dregdol fijn of Boolslutak; in Su- 

 riname noemt men hem Quiqiii ; in Franki-ijk Callicte ; in het Hoog- 

 duitsch Soldat ; in het Zweedsch Krijprimming ; in het Portugeesch 

 Soldido. Deze visch behoort tot de weekvinnigen {Malacopterygii) met 

 buikvinnen (abdominales) , tot de familie der Siluroïden of meervalach- 

 tigen, eene in zeer vele opzigten hoogst zonderlinge familie van vis- 

 schen, die over de geheele aarde verspreid is en vooral in warmere 

 landen in menige verscheidenheden gevonden wordt. De Siluroïden on- 

 derscheiden zich vooral door het gemis van eigenlijke schubben, zijnde 

 hunne huid of naakt of met eene soort van schilden bedekt, en 

 door de aanwezigheid van vleeschachtige baarden of sprieten aan de 

 lippen; bovendien zijn hunne eerste stralen van borst- en rugvin bij de 

 meesten hard en scherp, zoogenaamde stekels. De Callichthys dan, die 

 wij hier behandelen, is over het geheele üjf bedekt met vier rijen schil- 

 den , aan elke zijde twee , die op de plaats waar zij elkander ontmoe- 

 ten groeven vormen, vooral op het midden van den rug en aan de 

 beide zijden, ter plaatse waar men bij andere visschen de zijdelingsche 

 lijn aantreft; elke rij bevat zesentwintig van die scliilden. Het lig 

 chaam is bijna rond en langwerpig , de kop is groot en breed, met sterke 

 schilden bedekt: doch de snuit is naakt, alsook de buik; de oogen 

 zijn klein , digt bij den snuit en bij elkander geplaatst ; de pupil is 

 zwart en de iris oranjekleurig ; de neusgaten zijn dubbel ; de bek is 

 met vele kleine tanden voorzien en aan de lippen vindt men vier 

 baarden. 



De kieuwenopening is zeer klein, het kieuwvlies heeft drie stralen; 

 de kleur van dezen visch is bruinachtig en zijne lengte van zes duim 

 tot een voet. 



Zijne vinnen verdienen vooral onze aandacht, omdat het de werk- 

 tuigen zijn, waarmede hij zijne zonderlinge togten op het drooge ten 

 uitvoer brengt. De borstvinnen, die zeer digt bij den kop geplaatst 

 zijn, hebben zeven stralen, waarvan de eerste zeer hard, sterk en ge- 

 tand is ; de buikvin met acht stralen bevindt zich ongeveer op het mid- 

 den van den buik; de aarsvin (zes stralen) is ver naar achteren ge- 



