KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMMENDE VISSCHEN. 113 



plaatst. De eerste rugvin heeft acht stralen, terwijl de tweede slechts 

 ééne straal heeft en het overige eene zoogenaamde vetvin is. De 

 staartvin is afgerond en bestaat uit veertien stralen. Alle eerste stra- 

 len nu zijn hard en aan beide zijden getand, behalven de eerste van de 

 borstvin, die slechts aan de achterzijde tanden heeft. 



Deze visch leeft in zoet water, in poelen, vijvers, moerassen, in 

 Brazilië , Suriname enz , volgens siaecgrave ; en naai- vai.entijn ook 

 in Oost-Indië , in Tranquebar enz. Volgens piron is hij zeer goed om 

 te eten, en wordt hij in Brazilië gebraden, met peper en zout be- 

 strooid. 



Als nu door de eene of andere oorzaak het water der vijvers uit- 

 droogt of wegloopt , gaat deze visch ander water opzoeken, en bezigt 

 daartoe de harde stralen zijner borstvinnen, die hij beurtelings vooruit zet 

 en waardoor hij dus als 't ware met stappen voortschrijdt, terwijl de staart 

 achterna sleept en het dier tevens steun geeft om niet om te buitelen. 

 Volgens een opstel van dr. hancock, in het Zoölogical Journal, noe- 

 men de Arowacks Indianen dezen visch de flatkoppige Hassar; hij gaat 

 in geheele troepen op reis, bij voorkeur bij nacht, en zijne wijze 

 van voortgaan is gelijk aan die van eene tweevoetige hagedis. Hij 

 gaat zoo snel vooruit als een mensch die langzaam wandelt, en ge- 

 noemde schrijver meent dat ook zijne schilden hem van dienst zijn om 

 vooruit te komen, gelijk die van den buik der .slangen. De Indianen 

 zeggen, dat hij een voorraad van water voor de reis medeneemt, en 

 zij bewijzen dit door den visch met een droog stuk linnen af te droo- 

 gen, waarop hij terstond weder vochtig wordt: dat die vochtigheid 

 slechts slijm is uit huidkliertj es en geen water laat zich denken. Een 

 vriend van hancock, Mr. campbell, resident van Essequebo , trof eens 

 eene zoo groote menigte van deze visschen aan , terwijl zij op het land 

 wandelden, dat de Indianen verscheidene manden met die dieren vul- 

 den. Dat zij ondei'weg veelvuldig gevangen worden door vogels en 

 kruipende dieren kan men nagaan. Status muller meende, dat zij 

 van den eenen waterplas mar den anderen verhuisden, door onder den 

 tusschengelegenen grond door te graven; dit is evenwel, sedert oogge- 

 tuigen hunne ware manier van verhuizing waargenomen hebben , thans 

 gebleken onwaar te zijn. 



1858. 8 



