116 KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMMENDE VISSCHEN. 



baarden eu men kan zich een denkbeeld vormen van het zonderlinge 

 voorkomen van dit dier. 



Desniettemin is zijne meest in het oog vallende bijzonderheid nog 

 niet door ons gemeld; wij bedoelen de inrigting zijner vinnen. Begin- 

 nen wi] met de borstvinnen en buikvimien als de zonderlingsten. Wij 

 weten dat de borstvinnen bij de meeste visschen digt bij den kop en 

 meest altijd vóór de buikvinnen geplaatst zijn: hier echter is het juist 

 omgekeerd: de buikvinnen zitten onmiddelijk op de keel in plaats van 

 bij den anus, en worden daarom door sommigen keelvinnen geheeten. 

 De borstvinnen integendeel bevinden zich zeer ver naar achteren en 

 achter de buikvinnen, doch hebben, behalve die bijzonderheid, nog deze, 

 dat zij niet onmiddellijk aan het ligchaam bevestigd zijn, maar als 

 't ware op een vleeschachtig voetstuk rusten, dat zich vertoont als 

 of het een gebogen arm of een been was, waar de vin den voet of 

 de hand van vormt. Ook wordt die vleeschmassa gesteund door twee , 

 zeer goed ontwikkelde beenderen, die men met den ellepijp en het 

 spaakbeen der zoogdieren vergelijken kan; de aan dat deel zittende 

 borstvin bevat elf stralen, die buiten het vlies uitsteken, op de wijze 

 als de nagels der zwemvogels buiten het zwemvlies treden, men zou 

 die uitstekende deelen zeer goed bij teenen of vingers kunnen verge- 

 lijken. De buikvin heeft dezelfde eigenaardigheid, behalve dat zij slechts 

 vijf stralen en vijf nagels heeft, iets wat hare gelijkheid aan eene hand 

 nog grooter maakt. Die stralen zijn vrij sterk en tevens zeer bewe- 

 gelijk, eene eigenschap, die den visch in staat stelt zich van deze vin- 

 nen, als van handen, te bedienen om er mede te klimmen ofte loopen , 

 gelijk wij straks beschrijven zullen. Om die zeer opmerkelijke vinnen 

 nu heeft men den Lophius een viervoetige of liever vierhandige visch ge- 

 naamd, men heeft zelfs beweerd, dat hij de vertegenwoordiger van de 

 vierhandige zoogdieren (apen, mongo's enz.) onder de visschen zou 

 zijn ; ja eene ziekelijk verhitte en opgewekte verbeelding is zelfs 

 zoo ver gegaan van in een familielid van den Lophius histrio, name- 

 lijk in den zeeduivel of zeepadde, den Lophius ^piscatorius L. iets 

 menschelijks te zien, en alsof dit nog niet genoeg was, men heeft 

 dien visch in de middeneeuwen voor een' ligchamelijken duivel gehouden , 

 en zeeduivel, diable de mer geheeten, en veelvuldig zijn de bedriegerijen 



