KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMMENDE VISSCHEN. 117 



die door geestenbezweerders enz, uitgeoefend zijn door middel van de- 

 zen visch, hetzij gedroogd, hetzij zijne huid opgeblazen en daarin een 

 lichtje geplaatst, aan de bijgeloovige en ligtgeloovige menigte te ver- 

 toonen. 



Doch keeren wij tot den Lophius histrio terug. Schubben bezit deze 

 visch niet; zijne beenderen zijn kraakbeenig gelijk die der roggen, 

 haaijen enz. De zwemblaas is vrij groot; het darmkanaal middelmatig 

 en zonder blinde aanhangsels. Hij heeft geeue zijdelingsche lijn langs 

 zijn ligchaam; en de rugvin, die twaalf stralen heeft, beslaat bijnaden 

 geheelen rug; de aarsvin heeft acht stralen en de staartvin negen. 



Eene andere bijzonderheid van dezen hoogst opmerkelijken visch is 

 de geschiktheid om zijne maag met eene groote hoeveelheid lucht te 

 kunnen vullen , waardoor hij geheel opzwelt als eene blaas , iets waarin 

 hij gelijk is aan de Tetrodons enz. Die gewoonte nu om zich in eens 

 op te blazen en de snelle bewegingen die hij met zijne vinnen en met 

 zijne talrijke sprieten, baarden en aanhangsels maakt, geven dezen 

 Lophius iets zoo zonderlings en vreemds, dat sommigen zelfs die gedaan- 

 teveranderingen komiek gevonden hebben, redenen waarom men hem 

 histrio of hansworst, potsenmaker betiteld heeft. 



Beschouwen wij nu zijne levenswijze en daarmede zal het ons blijken , 

 waarom deze visch zoo vreemd geschapen is. Het zwemmen valt hem 

 zeer moeijelijk , zoowel om zijne gedaante als ora zijne zwemwerktui- 

 gen; hij doet dit dan ook niet veel, maar loopt meest langs den bodem 

 der zee , geheel op de wijze der viervoetige dieren , hiertoe gebruik 

 makende van zijne borst- en buikvinnen. Doch daar hij zeer gulzig 

 is en slechts van andere visschen leeft , zoo zou hij ongetwijfeld van 

 honger sterven als hij al zwemmende jagt maken moest op andere 

 visschen. Bloch zegt, dat men in de manier waarop hij zijne prooi 

 betrapt, de wijze beschikkingen van den Schepper moet bewonderen ; 

 en waarlijk die manier kan met regt bewonderenswaardig heeten. De 

 Lophius verschuilt zich achter zeeplanten, steenen, zandhoopen of wel 

 in kuilen en gaten in het slijk ; op zijne vier vinnen staande , met de 

 nagels in den grond geslagen, en zoodoende weerstand biedende aan 

 het geweld der golven , beweegt hij zijne sprieten en vooral het 

 bovengemelde zeer beweegbare orgaan, dat door tweeëntwintig spieren 



