126 KRUIPENDE, LOOPENDE, SPRINGENDE EN KLIMMENDE VIS3CHEN. 



vrij breed. De rug- en aarsvinnen zijn vrij zonderling van gedaante , het 

 voorste gedeelte is met harde , het achterste met zachte stralen voorzien , 

 die langer zijn dan de voorste gedeelten en waardoor het schijnt, of 

 het afzonderlijke vinnen zijn. De Anabas is met vele en zeer sterke 

 schubben bekleed, zelfs de kop, wangen, kieuwschilden , ja zelfs het 

 onderste gedeelte van de rug- en aarsvinnen zijn met kleine schubben 

 overdekt. Zijne kleur is, volgens eene teekeniug van kuhl en van 

 HASSELT, op den rug donkergroen, op de zijden ligter groen en op den 

 buik, keel en snuit wit. De rug- en aarsviu zijn violetachtig , de 

 borst- en buikvin ros, de staart is groen van kleur. Volgens lesche- 

 NAULT wisselt zijne kleur af naar de gesteldheid van het water waarin 

 hij leeft, zoodat men hem somtijds vindt met bruinachtig groenen rug 

 en ligtgelen buik. 



Niettegenstaande de Anabas klein is en vol. graten zit, wordt hij in 

 Indië veel gegeten, omdat hij den naam heeft de melk der vrouwen 

 en de kracht der mannen te vermeerderen. Hij wordt te Calcutta 

 in groote hoeveelheid ter markt gebragt, en is daar steeds spring- 

 levend, niettegenstaande hij daar gebragt wordt uit het honderd en 

 vijftig mijlen verwijderde district IJazor. De visschers houden hem 

 vijf dagen aaneen levend, droog in een vat of eene mand; als zij 

 hem om de vijf dagen water geven, lijdt zijne gezondheid niets; 

 ook hebben de in Indië veelvuldig rondreizende waarzeggers en 

 goochelaars of slangenbezweerders meest altijd eenigen dezer visschen 

 in voorraad bij zich, om de toeschouwers met de bewegingen van 

 dezen visch op de aarde te vermaken, en onder het volk heerscht 

 de meening, dat de Pannei-eri een visch uit den hemel is, die op 

 de aarde valt; omdat hij dikwijls op zulk een grooten afstand van 

 het water verwijderd gevonden wordt. 



En zoo meenen wij met dit kort overzigt van eenige hoogst merk- 

 waardige visschen te mogen eindigen; wij hebben gezien, hoe bewon- 

 derenswaardig die dieren ingerigt zijn om hunne behoeften te kunnen 

 vervullen, en gelooven, dat onze lezers met ons zullen instemmen, als 

 wij beweren, dat de kennis van de natuurlijke historie der visschen, niet 

 minder dan die van de zoogdieren en vogelen, ons menige schoonheid 



