128 DE KAMEELDOORN. 



zijne reis door Spanje in de voor hem aangename gelegenheid om op 

 zeer vele plaatsen op de markten gansche korven vol van de in onze 

 zoölogische verzamelingen hoogst zeldzame soorten levend aan te treflfen. 

 Zonderling , dat men in de wetenschap juist den naam van Cai'ocolla 

 geeft aan een geslacht dezer dieren , dat nooit tot spijze gebruikt 

 wordt. Al wat in Spanje toch , zoo algemeen , carocol heet , behoort 

 tot het geslacht Helix en niet tot Carocolla. v. H. 



DE KAMEELDOORN. 



In de woestijnen van Arabië , Indië , Afrika en Perzië komt de 

 kameeldoorn {Hedysarum Alhagi van linnaeus of de Alhacii maurorum 

 van TOURNEFORT en decandolle) veelvuldig voor. Deze heester heeft 

 zijn' naam van het bijna dagelijksch voedsel , dat hij aan de kameelen 

 geeft. Zijn aUoosdm-end groen verkwikt het oog des reizigers, ver- 

 moeid van het eentoonig gezigt der onafmetelijke woestijn. Door zijne 

 diep indringende taaije wortels heeft hij het vermogen , om het weinige 

 vocht dat in den dorren bodem aanwezig is , geheel tot zich te trek- 

 ken. Deze eigenschap is aan de Arabieren bekend , en zij maken 

 daarvan gebruik om een aangenaam verfrisschend en gezond voedsel 

 voor den mensch aan te kweeken. In het voorjaar namelijk kloven zij 

 de steng digt bij den wortel en leggen in de zoo gemaakte spleet een 

 zaadkorrel der water-meloen {Cucurbita Cündlus) , waarna zij het ont- 

 bloote worteleinde der steng weder met aarde bedekken. De water- 

 meloen wordt zoo tot eene soort van woekerplant en neemt door den 

 wortel van den kameeldoorn in overvloed het vocht op , hetwelk hare 

 eigene meer teedere wortels niet genoeg hadden kunnen opzuigen. 



Na het te voorschijn komen in het voorjaar der kleine eironde 

 bladen des kameeldoorns , ontwikkelen zich zijne fraaije roode bloemen 

 en veranderen later in korte geleedde peulen. Uit de takken van 

 dezen heester zweet eene zoete , aan de lucht zich verdikkende , manna- 

 achtige stof uit, welke de Oostersche volken, even als het manna 

 der Israëlieten in de woestijn, tot voedsel gebruiken. {Agron. Zeitung 

 1855, p. 350.) 



