DE MENTAWEH-ARCHIPEL EN ZIJNE BEWONERS. 133 



Toen zij het schip verlieten , waren wij reeds zoo verre met hen 

 gevorderd, dat zij ons beloofden de verschillende kampongs te bezoe- 

 ken en den volgenden dag met een hunner pangerangs en meer men- 

 schen aan boord te komen. 



Op Maandag den 4den kwamen dan ook werkelijk 5 of 6 praauwen 

 opdagen, doch namen aanvankelijk bij de nadering onzer sloep, die in 

 de baai aan het looden was, de vlugt, zoodat wij verpligt waren de 

 sloep aan boord te laten komen. Toen kwamen zij nader en betraden 

 zonder veel tegenspraak ons dek. Allen hadden reeds bij het over- 

 komen hunne messen in de scheeden. 



Het hoofd van dezen troep was de zoon van den radjah van Sigidje . 

 vrouwen waren er nog niet bij. Op onze vraag daarnaar antwoordde 

 men ons, dat, als wij tot den volgenden dag wilden wachten, de be- 

 volking van alle de zeven kampongs met vrouwen en kinderen ons een 

 bezoek zoude komen brengen. 



Op Dingsdag den 5den zagen wij dan ook een dertigtal praauwen 

 omstreeks 8 ure onzen bodem naderen, en kort daarop bood ons 

 scheepsdek een der schilderachtigste tooneelen aan, die men zich ver- 

 beelden kan. 



Mannen, vrouwen en kinderen, van eene rood koperachtige klem-, 

 op de vreemdsoortigste wijze getatouëerd, de vrouwen met kleederen 

 uit boombladeren gemaakt opgeschikt , hier deftig zittende te kijken , 

 daar met gebaren elkander de grootste bewondering te kennen gevende 

 over al het onbekende schoon, dat haar allerwege aanlacht; hier een 

 paar vrienden uit verschillende kampongs, die elkander bij ons aan 

 boord ontmoetende omhelzen, daar een paar oude vrouwen, die op 

 de maat der muzijk van eene hand-harmonica , door een der onzen be- 

 speeld, tandakken; dat alles vermengd met het geluid van honderd 

 stemmen, die overluid en allen te gelijk eene onverstaanbare taal spre- 

 ken , men stelle zich zulk een tooneel voor en men zal zich een klein 

 denkbeeld kunnen vormen van het schouwspel, waaraan gedurende dien 

 geheelen dag ons vaartuig ten tooneele strekte. 



De kleeding dezer wilden bestaat voor de mannen alleen uit eene 

 4 of 5 ellen lange strook bereide boomschors, die, om het midden 

 gebonden , tusschen de beeneu doorloopt , benevens uit een zeer zon- 



