140 I>E MENTAWEH- ARCHIPEL EN ZIJinE BEWONERS. 



terwijl ook de wanden dier huizen veel netter dan die van Simingaija, 

 met tallooze gebitten en kakebeenen van apen waren opgetooid. 



Van het aanleggen van wegen of paden hadden zij echter hier even- 

 min e enig denkbeeld als te Simingaija. Ook maakten wij de opmer- 

 king, dat zoowel in Simingaija als te Takaoute de menschen en wel 

 vooral de vrouwen veel slechter gebouwd zijn, dan die van het eiland 

 Sepora, onder anderen vonden wij er ook verscheidene, die sterk van 

 de kinderziekte geschonden waren, zijnde deze ziekte, volgens het ver- 

 haal der inlandsche hoofden, nog steeds in meer verwijderde kampongs 

 heerschende. Ook de lepra heerscht hier , hoewel dan ook niet menig- 

 vuldig. Een persoon, die elephantiasis had, zag ik met eigene oogen. 



Op Maandag den 11 December kwamen ons nog een bezoek bren- 

 gen de pangerangs van de, ongeveer 2 uur roeijens de rivier op lig- 

 gende , groote kampong van N.-Poggij , Tekakou , genoemd Simang- 

 djadja en Sabo. 



Op Dingsdag den 12den bragten eenige onzer officieren een bezoek 

 te Tekakou, en kwamen zeer voldaan over hun uitstapje aan boord 

 terug. Volgens hun zeggen was de rivier, die naar deze kampong 

 geleidde, veel breeder dan eene der beide anderen, welke zij gezien 

 hadden, en ook tot aan de kampong zeer goed voor sloepen bevaar- 

 baar, terwijl die kampong zelve, op een eenigszins verheven terrein 

 gelegen, veel netter en gezonder was, en ook de huizen en bruggen 

 sterker en met meer zorg schenen bewerkt te zijn. Zij meenden 

 echter te kunnen opmaken, dat die kampong niet, zooals de inlanders 

 verhaalden, 2000 inwoners bezat, maar hoogstens op 5 of 600 inwo- 

 ners kon geschat worden. 



Op Donderdag den 14 December verlieten wij eindelijk de straat 

 van Secoekup, echter niet zonder eenen inboorling en wel den zoon 

 des pangerangs van Tekaoute mede te nemen, ten einde deze met de 

 zeden en gewoonten van Sumatra's Westkust bekend zoude worden, 

 om later weder naar zijnen geboortegrond terug te keeren. 



Bij het weder uitwerken van die straat hadden wij eenige moeite 

 om er uit te geraken , door stilte , en bij den uitgang der straat , door- 

 dien eene hoogloopende deining uit zee ons schip telkens met den kop 

 omsmeet, zonder dat door de flaauwe zuchtjes onze zeilen dit konden 



