DE MENTAWEH-ARCHIPEL EN ZIJNE BEWONERS. 143 



te slepen. Kon men dezen tak van handel op de eene of andere wijze 

 aanmoedigen en uitbreiden, gewis daar zouden eenige, hoewel dan ook 

 niet zeer groote voordeelen mede te behalen zijn , terwijl ook de bewo- 

 ners der Mentawei-eilanden door het daaruit voortvloeijend meerder 

 verkeer met vreemdelingen langzamerhand en ongevoelig zouden wor- 

 den beschaafd. 



DE KLOKKENBERG. 



Op de westkust van het schiereiland van den Sinaï, bij Tor, ligt de 

 Gebel-Nakous of Klokkenberg , aldus genoemd naar de muzikale toonen , 

 die hij voortbrengt. Omtrent dit merkwaardig verschijnsel is door 

 den reiziger ward het volgende medegedeeld. {Bulletin geol. (2) 

 Xni, 389) 



In de nabijheid van den berg loopt de weg tusschen de zee en de 

 helling van den berg heen. Overal ziet men dat de tertiaire zand- 

 steen, waaruit de berg bestaat, in hooge mate verweerd, hier en daar 

 geheel tot zand vervallen is. Waar de vastheid van den steen onge- 

 lijk was, hebben zich diepe groeven in den rotswand gevormd. Eene 

 dezer groeven was 15 meters breed en strekte zich onder eene helling 

 van 40 — 50 graad tot aan den top des bergs uit. Zij was gevuld met 

 geel zand en werd ter weerszijden door hardere gedeelten van den 

 zandsteen, die zich muurvormig verhieven, tegen den wind beschermd. 

 Indien men met langzamen tred langs deze groeve de helling des bergs 

 beklimt, verneemt men eerst niets, later hoort men een zwakken mu- 

 zikalen toon, die beurtelings af- en toeneemt, en niet ongeUjk is aan 

 dien van eene fluit. Plotseling hoort men toonen als van een groot 

 orgel, en zoo sterk, dat de geheele heuvel schijnt te beven. Een 

 naauwkeurig onderzoek leerde, dat de toonen steeds gepaard gingen 

 met beweging van het zand; werd de voet bij het gaan opgeligt, zoo 

 bragt het zand, dat oogenblikkelijk de voetstappen weder vulde, bo- 

 vengemelde toonen voort; zij werden het sterkst, toen eene groote 



