152 EDELGESTEENTEN , DOOR KUNST GEMAAKT. 



met name robijnen , te maken. Hij smolt aluin met 5 duizendsten chroom- 

 zm-e potasch zamen en verkreeg daardoor bolletjes van gesmolten aluin 

 aarde, die de kleur, de hardheid en de zamenstelling van robijnen 

 hadden. In den handel waren zij echter niet bruikbaar, omdat zij niet 

 volkomen doorschijnend waren. Bovendien hadden zij niet, zoo als de 

 echte robijnen , de eigenschap om het invallende licht dubbel te breken 

 (zooals men dit b. v. kent van het IJslandsch kristal), maar zij lieten 

 het licht door als gewoon gekleiu-d glas. Kundige juweliers hadden 

 dus geeue moeite, om deze kunstmatige robijnen van de natuurlijke 

 te onderscheiden , en kenden daaraan geene waarde toe. 



Ebelmen, de directeur der beroemde porceleinfabriek te Sèvres, 

 heeft in 1847 een anderen weg ingeslagen, om door kunst ware edel- 

 steenen te verkrijgen. Hij maakte daartoe gebruik van het boraxzuur, 

 (een bestanddeel van den gewonen borax), hetwelk, zooals de nieuwste 

 onderzoekingen geleei-d hadden, bij eene zeer hooge temperatuur in 

 damp vervliegen kan. Op dezelfde wijze zooals men dit gewoonlijk 

 doet, om metaalverbindingen te smelten, verhitte hij aluinaarde met een 

 weinigje metaaloxyde om te kleuren, in een bad van boraxzuur. Toen 

 dit mengsel in eene platinakroes aan de hitte van den porcelein-oven 

 blootgesteld werd, verdampte het boraxzuur langzamerhand, en na be- 

 koeling vond men den kroes van binnen geheel bekleed met kleine , 

 schitterende kristallen van aluinaarde, die in kleur, helderheid en op- 

 tische eigenschappen , geheel met de ware edelsteenen overeenkwamen. 

 Doch ongelukkig waren de kristallen bijna mikroskopi.sch klein, en 

 het was niet mogelijk ze zouder breken uit den kroes te nemen. 



Ook in de laatste jaren zijn deze proefnemingen voortgezet. Terwijl 

 het aan de sénarmont gelukte, om langs een geheel anderen weg 

 kristallen van aluinaarde te verkrijgen , die echter wederom slechts 

 mikroskopisch klein waren, heeft gaudin zijne vroegere proeven ver- 

 volgd, en in April van het vorige jaar aan de Fransche Akademie 

 witte saphiren aangeboden, die eene tamelijke grootte hadden en uiterst 

 gemakkelijk door hem gemaakt werden. Men kon ze zelfs in den ge- 

 wonen smidsoven verkrijgen , doch hunne grootte was in een porcelein- 

 oven veel aanzienlijker. 



Hij ging hiertoe op de volgende wijze te werk. In een aarden 



