EDELGESTEENTEN, DOOR KUNST GEMAAKT. 153 



kroes werd eene zekere hoeveelheid kool gebragt (waartoe hij om 

 deze zuiver te hebben , rookzwart gebruikte) , en deze in het mid- 

 den uitgehold. In deze uitholling plaatste hij een poedervormig 

 mengsel van gelijke deelen aluin en zwavelzure potasch, die voor- 

 af zacht gegloeid waren , om het water te verjagen. Wanneer 

 de kroes hiermede half gevuld was , werd hij verder aangevuld 

 met rookzwart, het deksel daarop geplaatst en zorgvuldig digtge- 

 smeerd. In dezen toestand werd de kroes in een zeer heeten oven 

 gebragt, en daarin minstens een kwartier uur lang op de helwit gloei- 

 hitte gehouden. Ten gevolge dezer buitengewoon hooge temperatuur 

 had nu in den inhoud van den kroes eene merkwaardige verandering 

 plaats. Aluin en zwavelzure potasch beide werden door de kool ontleed, 

 en er ontstond zwavelpotassium , dat smolt en de aluinaarde oploste. 

 Weldra ontweek een deel van dit zwavelpotassium dampvormig en de 

 aluinaarde zette zich in gekristalliseerden toestand af. 



Toen men na bekoeling den kroes stuk sloeg, vond men 

 daarin eene zwarte korst, met schitterende puntjes bedekt. De korst 

 was zwavelpotassium; die puntjes waren niets anders dan kristallen 

 van aluinaarde, zoo als duidelijk bleek, wanneer men de korst in ko- 

 ningswater oploste en de aluinaarde, die zich als een fijn glinsterend 

 zand op den bodem verzamelde, door het mikroskoop beschouwde. 

 Gaüdin vond dan, dat elk korreltje een goed gevormd kristal was , dat 

 bij volkomene helderheid ook, even als de natuurlijke edelsteenen, 

 een dubbel brekend vermogen bezat. 



Zoo had dan de ijverige natuuronderzoeker door kunst saphir ver- 

 kregen, die nog wel klein was, maar met den natuurlijken ongekleur- 

 den saphir in alle opzigten overeenkwam. Hij had zoo gaarne ook 

 robijnen gemaakt, omdat deze de meeste waarde hebben, maar het 

 mogt hem niet gelukken andere dan ongekleurde steenen te verkrij- 

 gen, omdat de metaaloxyden , die hij als kleuringsmiddel in den kroes 

 bragt, op die hooge temperatuur door het rookzwart steeds tot metalen 

 herleid werden. 



Echter heeft zijn product reeds eene zeer belangrijke toepassing gevon- 

 den, juist omdat het eene eigenschap bezit, die men tot nog toe alleen 

 bij de natuurlijke edelsteenen vond , namelijk eene buitengewone hardheid^ 



