HET LEVEN DER PLANTEN ALS NATTTÜltDRIFT, 171 



wording, de bloem. De stengel verlengt zich, de bladeren worden 

 kleiner en teerder, verliezen allengs hunne oorspronkelijke kleur en 

 vormen in hunne langzaam voortgaande metamorphose de bloemkroon, 

 de meeldraden en het vruchtbeginsel. — Als kleine, zonderling ge- 

 vormde celletjes valt het stuifmeel van de hehnknopjes op het stijltje , 

 en dringt daar als lange buizen tot binnen de wordende zaden. Nieuwe 

 cellen vormen zich aan de uiteinden dier buizen ; deze laatsten sterven 

 af, maar de kiem is in het zaadje gelegd en de bloem heeft hare be- 

 stemming bereikt. De schitterende bloembladen verwelken nu en 

 fladderen weg; maar uit hun midden rijst en zwelt de vrucht omhoog, 

 als de krachtige daad, die op de schoone gedachte volgt. Ten laatste 

 doet de vrucht hare wanden openbarsten , of valt van de plant af en geeft 

 zoo aan de zaden gelegenheid tot ontkiemen. Sommige zaden zijn van 

 vliesjes omgeven en drijven zoo op het water naar de plaats hunner 

 bestemming. Andere hebben eene wijd uitgespreide pluim, die hen 

 uren ver door het luchtruim wegdraagt, andere hechten zich door 

 weerhaken aan de wol der schapen of de kleederen der menschen, en 

 overal waar de mensch zijne beschaving brengt, ziet hij zich tevens 

 gevolgd door distelen en onkruid. 



De natuurdrift, die de knoppen der woudboomen met stevige schub- 

 ben bekleedt, legt alles ten koste om de zelfstandige knoppen, die wij 

 zaden noemen, tegen schade en bederf te bewaren. Want de zaden 

 behooren eigenlijk niet meer tot de plant, die ze heeft voortgebragt , 

 maar zijn de eigendom van het geslacht, dat ze moeten in stand hou- 

 den. De plant is getrouw aan hare grondwet. 



Een bewijs , dat het behoud van het geslacht met dat des zaads 

 gemoeid is, vinden wij in de kiemkracht der zaadkorrels, in hun slui- 

 merend leven, dat veel langer stand houdt dan de plant, die ze voort- 

 t>ragt, ja eeuwen trotseren kan. Zaden, die meer dan tweehonderd 

 jaren ter diepte van twee ellen onder den grond hadden doorgebragt, 

 ontkiemden en bragten gezonde planten voort i). Het is bekend , dat 

 tarwekorrels, die in de sarkophagen der oude Egyptenaars gevonden 

 zijn en dus misschien 3000 jaren oud waren, ontkiemden en eene uit- 



') Journal de Pharmaeie 1849 , 46. 



