HET LEVEN DER PLANTEN ALS NATTTURDRIPT. 173 



De eerste, primitieve beweging van het plantaardig leven is die, 

 welke wij groei noemen. De cellen, de blaasjes, die het ligchaam der 

 plant zamenstellen en die zichzelven en elkander door de endos- en 

 exosmose voeden, zetten zich uit, of wel uit eene cel ontstaan eene 



of meerdere dochtercellen , die naderhand de moedercel vernietigen. 



Het spreekt van zelf, dat deze groeibewegingen bij alle planten niet 

 over het geheele ligchaam in geHjke mate plaats hebben. Bij de 

 houtplanten geschieden zij in de zoogeuoemde teeltstreek, die onder 

 den bast ligt en waar zich de nieuwe houtlagen vormen, en nog snel- 

 Ier in de laatste uiteinden des booms , de knoppen. — In de kruidach- 

 tige en eenjarige planten geschiedt dit met nog grootere snelheid ; vooral 

 de deelen, welke de bloem voortbrengen , ontwikkelen zich dikwijls ver- 

 wonderhjk spoedig. Maar het snelst en het meest eenvormig over de 

 geheele plant heeft de groei plaats bij de minder zamengestelde , de 

 lagere afdeelingen in het plantenrijk. De wieren zijn wel de langste 

 planten der aarde ; een hunner , de Macrocystis , bereikt eene lengte 

 van 1500 voet, terwijl de paddestoelen zoo snel groeijen, dat zij dik- 

 wijls binnen weinige uren te voorschijn komen. En al zijn de planten 

 ook niet zoo geruchtmakend, dat wij haar groei kunnen hooren , toch 

 bestaat er in China eene bamboessoort (Moiv-Chok), die binnen 24 uren 

 2| voet langer wordt en vooral des nachts zich sterk ontwikkelt i). 

 Ja, in tropisch Amerika moeten er Convolvulus-soorten zijn, die in 24 

 uren 24 voet groeijen en dus ieder uur een voet langer worden zouden. 

 Zulk een groei zou misschien reeds met het oog te volgen zijn. 



De bewegingen van den groei hangen naauw zamen met de voedings- 

 bewegingen, de opslorping van vreemde stoffen, die de plant zich ten 

 nutte maakt en de uitwerping der bestanddeelen, die zij niet noodig 

 heeft. Deze bewegingen zijn veel sneller dan de vorige en staan tot 

 deze als 't ware in verhouding als de loop van den minuutwijzer tot 

 dien van den uurwijzer. "Wij bemerken dit, wanneer wij de naar 

 water smachtende planten begieten, of nog natuurlijker na een lang 

 gewenschten zomerregen. In weinig oogenblikken rigten zich de ver- 



') R. Fortune, a Residenec among the Chinese. 

 ') Froriep's Not. 38, p. 250. 



