196 DE MOEDEELIEFDE IN DE NATUUR. 



Eene tweede zeer schoone voorzorg in de natuur is deze, dat de 

 dieren, altlians in onze streken, niet op alle tijden van het jaar, maar 

 in de lente worden geboren ; immers bevorderen temperatuur en lucht 

 hunnen groei , zij hebben geene winterkoude of guurheid meer te 

 verduren en er is overvloed van geschikt voedsel aanwezig. In de 

 lente toch ontspruit het plantgewas op nieuw , het gras of de bladeren 

 zijn dan nog niet hard, maar zacht, saprijk en teeder en in overvloed 

 voorhanden; de jongen dus der plantetende dieren vinden spoedig overal 

 een ligt verteerbaar voedsel, waardoor zij in staat zijn welig te tieren. 

 De roofdieren kunnen dan eenen rijken oogst bemagtigen door den 

 overvloed van andere jonge dieren, wier ligt verteerbaar vleesch juist 

 geschikt is voor de zwakke magen van hunne eigene jongen; deze 

 kunnen vervolgens hunne nog niet geheel ontwikkelde krachten in het 

 vangen van andere jonge dieren oefenen, welke hun nog geen genoeg- 

 zamen wederstand kunnen bieden , daar zij , wanneer zij alleen met 

 ouderen hadden te kampen, doorgaans zouden moeten onderdoen en 

 bezwijken. 



Dit zelfde geldt ook van de insecten en andere lagere dieren , zoowel 

 die welke van planten als die welke van andere insecten leven ; bij eenigen 

 is de inrigting der natuur tot behoud van hun geslacht inderdaad ver- 

 wonderlijk. De bladluis b. v., die in onze tuinen zoo menigvuldig voor- 

 komt, werpt in het voorjaar en den ganschen zomer levende jongen, 

 en wel alle van het vrouwelijk geslacht ; er is dan overvloed van voed- 

 sel voorhanden, en geen enkele behoeft uit gebrek om te komen; in 

 den herfst echter, wanneer de bladeren afvallen en alle plantengroei 

 verdwijnt, zouden zij of uit gebrek aan voedsel , of door de intredende 

 winterkoude allen moeten sterven. Eéne nachtvorst was dus genoeg- 

 zaam om zonder bijzondere voorzorg dit gansche geslacht uit de rij 

 der levende wezens te doen verdwijnen; maar nu wordt bij de laatste 

 generatie hunne bewerktuiging zoo veranderd, dat dan ook mannetjes 

 geboren worden , waarop zij na volbragte paring niet meer levende 

 jongen , maar eijeren voortbrengen , die de strengste koude kunnen ver- 

 duren , en waaruit in het voorjaar, als de bladeren, hun voedsel, ont- 

 sproten zijn , het gansche geslacht weder te voorschijn komt , hetwelk 



