DE MOEDERI,IEFDE IN DE NATUUR. 197 



nu vervolgens , even als hunne voorvaderen , op nieuw levende jon- 

 gen voortbrengt. 



Eene derde gewigtige voorzorg is de bescherming der jongen tegen 

 gevaar. Bij de hoogere dieren is dit aan de ouders toevertrouwd; bij 

 vele lagere worden zij met eenige uitzondering door de ouders niet ver- 

 zorgd, noch verdedigd , daar deze dan reeds gestorven zijn. Andere 

 dieren kunnen hen dus ongestraft vervolgen, en zij zijn weerloos aan 

 hunne vraatzucht blootgesteld; maar, behalve menigvuldige andere voor- 

 zorgen, werd ook hun ondergang daardoor voorgekomen, dat hoe 

 menigvuldiger de gevaren zijn, waartegen de dieren of hunne jongen 

 te kampen hebben, en hoe grooter het aantal dieren is, die op hen 

 azen , des te sterker ook hunne vermenigvuldiging is ; van hier is deze 

 het sterkst bij de insecten en eenige andere lagere diersoorten; zoo 

 kan eene soort van mot jaarlijks 200,000 motten ter wereld brengen. Eene 

 nachtkapel zoude in het derde geslacht reeds nagenoeg anderhalf mil- 

 lioen eijeren kunnen voortbrengen; laat de bladluis een jaar van ver- 

 delging bevrijd zijn, en spoedig zoude de aarde naauwelijks ruimte ge- 

 noeg bezitten om al hare nakomelingen te bevatten , daar zij in het vijfde 

 geslacht reeds ruim vijfduizend millioenen jongen zouden opleveren, en 

 er jaarlijks ten minsten 20 zoodanige generatiën plaats hebben. Verba- 

 zende is zeker deze vruchtbaarheid , maar ook hierdoor blijft hunne 

 soort tegen de menigvuldige vervolging bestand, waaraan zij zijn 

 blootgesteld , en aan honderde dieren , die door hunne vernieling leven , 

 wordt een overvloed van voedsel verschaft. 



Ook bij de visschen treffen wij eene dergelijke vruchtbaarheid aan; 

 zoo legt de haring tusschen de 20 en 50,000 eijeren; bij eene zeelt 

 vond men 383,000, bij eenen karper 021,600 , bij een griet ruim een 

 millioen, bij eenen kabeljaauw 3,444,000 eijeren. Daar een groot ge- 

 tal van deze eijeren door andere dieren wordt verslonden, vele mis- 

 schien ook niet worden bevrucht, wordt door deze sterke vermenigvul- 

 diging aan hun verlies te gemoet gekomen en zoo tegen den ondergang 

 van eenige soort gewaakt. Waren de groote plantetende dieren zoo 

 vruchtbaar als de kleine, zoo zoude het plantenrijk te sterk worden 

 verwoest ; vermenigvuldigden zich de roofdieren even sterk als de plant- 

 etende , de groote roofdieren even zoo snel als de kleinere , zoo zouden 

 zij te veel vernieling aam-igten. 



