206 DE MOEDERLIEFDE IN DE NATUUR. 



van vogels en andere dieren vervolgt hen. Maar wie bewondert dan 

 niet de hun ingeschapen aandrift, om zich terstond naar de zee te be- 

 geven en dus hunne vijanden te ontvlieden ; stuit men hen dan in 

 hunnen loop en tracht men door omdraaijen hun een anderen koers te 

 doen aannemen, zoo keeren zij terstond terug om zich naar de zee te 

 begeven, die zij nog nimmer hebben gezien. Wie leerde hun hier den 

 weg en schonk hun een kompas? en wie bewondert niet dit onbegrijpe- 

 lijke instinct der natuur, waardoor zij onwillekeurig worden aangedre- 

 ven , om voor hun zelfbehoud te waken ? 



Nergens echter vinden wij de teederste blijken van liefde en zorg , 

 eenen bestendigen ijver en opmerkzaamheid voor het kroost, waarvoor 

 zij als 't ware alleen schijnen te leven , duidelijker en treffender uitge- 

 di-ukt, dan bij de vogels. 



Hier vinden wij reeds eene hoogere ontwikkeling van ouder- 

 liefde , hunne zorg is grooter , hunne driften zijn edeler en nog door 

 eene merkwaardige bijzonderheid verhoogd, die wij bij de lagere die- 

 ren minder aantreffen, namelijk eene echtelijke verbinding, eene soort 

 van huwelijk: wie kent in dit opzigt niet onze duiven en in het bijzonder 

 de tortelduif, als voorbeelden van onderlinge trouw en liefde door onze 

 dichters zoo dikwerf bezongen? Ook hierin blijkt weder de bijzondere 

 zorg in de natuur , daar men het als eenen algemeenen regel kan aan- 

 nemen , dat de aandrift tot deze onderlinge verbinding aan zulke dieren 

 eigen is, wier jongen in den eersten tijd de zorg der beide ouderen 

 behoeven ; bij die vogels , welker jongen terstond overvloed van 

 voedsel vinden , als onze eenden en hoenders , was dit minder 

 noodig ; maar waar dit voedsel van elders moet worden aaugebragt , 

 en de onvolkomene jongen de warmte der moeder niet lang kunnen 

 ontberen , was de zorg der beide ouders volstrekt noodig , en hier vin- 

 den wij dan ook deze verbinding of liever het huwelijk door de na- 

 tuur zelve ingesteld. 



Deze echtelijke verbinding duurt bij eenige dieren zoolang als de 

 gemeenschappelijke zorg voor de jongen dit vereischt, en houdt eerst 

 op, als deze volwassen zijn; dit is b.v. het geval bij eenige zoogdie- 

 ren, als de vledermuis, de ratten en konijnen. Zoo ook bij vele roof- 

 en zangvogels, ook bij de raven; bij de verhuizing scheiden de paren, 



