214 



DE MOEDERLIEFDE IN DE NATUUR, 



voor liefde tot zijne echtgenoot en kroost te verwisselen ; hier beschermt 

 de een de jongen, terwijl de ander op roof uitgaat en gedui'ig nieuw 

 voedsel aanvoert. 



Ook zij maken hun nest of leger , even als wij bij de vogels hebben 

 opgemerkt, op de verborgenste plaatsen. De leeuw maakt het pad naar 

 zijne jongen, door dikwijls heen en weder loopen , onkenbaar, of veegt 

 de sporen hiervan met zijn staart uit. De mannelijke vos sleept ge- 

 durig voor zijn wijfje en jongen voedsel naar het hol, maar laat geene 

 beenderen liggen en rooft zelfs niet in de nabijheid van zijn nest. De 

 bunsing laat zijne uitwerpselen op verwijderde plaatsen van het nest 

 van zich, en draagt ook die der jongen op verren afstand, opdat het 

 nest door den reuk niet verraden wordt. 



De bevers maken hunne kunstrijke gebouwen, waarin zij hunnen 

 voorraad van levensmiddelen bewaren; voor zij de jongen ter wereld 

 brengen, vullen zij eerst hunne magazijnen aan, waarvan zij zich beide 

 onderhouden; zoodra echter de jongen geboren zijn, laat het mannetje den 

 voorraad aan het wijQe over en zoekt zelf elders zijn voedsel ; het scheidt 

 zich echter niet geheel van het wijfje af, maar bezoekt haar dikwijls. 



Sprekend is vooral ook 

 de bijzondere zorg en inrig» 

 ting der natuui* in de bui- 

 deldieren, waar de jongen 

 hoogst onvolkomen en vroeg- 

 tijdig ter wereld komen , 

 waardoor deze dieren twee- 

 malen in het jaar in staat 

 zijn te paren ; maar hier wor- 

 den de jongen in een bui- 

 del als in een aan het lijf 

 gehecht vogelnest bewaard, 

 waarin zij in de moedermelk 

 het voedsel en in den bui- 

 del de noodige warmte en 

 bescherming vinden. Zijn de 

 jongen genoeg ontwikkeld 

 BuidelnU (DkMfhys) met jongen in den bui(kL ^^ ^.^^ buidel te verlaten, 



dan zetten zij zich bij gevaar op den rug der moeder, slingeren d» 

 staarten om haren staart heen, die dai? met den geliefden last ontvlugt. 



