220 



DE MOEDERLIEFDE IN DE NATUUR. 



gevoel tot hoogere vorming zocht op te leiden en zoo nader te bren- 

 gen tot Hem , van wien zij alles ontvangen had. 



En dit zoude eene valsche, eene ondergeschovene plaats zijn in het 

 boek der natuur? 



Of, waar eene griffel op het moedergraf de roerende woorden van 

 vertrouwen schreef: )< Vader! hier ben ik met hen, die Gij mij gegeven 

 hebt, tot U voer ik hen dankend terug;" zoude, zeg ik, dit opschrift dan 

 leugentaal kunnen wezen, en de Godheid zulk een onbarmhartig goo- 

 chelspel drijven met eene verhevene moederliefde , die Zij zelve heeft 

 ingeplant. 



Neen , moeders ! gevoelt dan hier uwe hoogere standplaats en ver- 

 hevene roeping op aarde. De Schepper nam zelf de opvoeding 

 van het dierenrijk op zich, en leidde het met liefderijke zorg, door 

 hun ingeschapen neigingen en gedachten, voor alle hunne aardsche be- 

 hoeften berekend, te schenken. Maar de teugels voor de zedelijke 

 vorming van den mensch plaatste Hij in de zachte , liefderijke moeder- 

 hand, opdat onder hare zorg en besturing de hoogere bloesems des 

 Hemels zouden kunnen ontkiemen en opwassen. Moeders! hier ver- 

 vangt gij de plaats van den AUerhoogsten, want die hoogere zedelijke 

 ontwikkeling en beschaving van het menschdom stond Hij af aan het 

 trouwe moederhart, hetgeen Hij voor liefde en godsdienst gevormd 

 had. Hier is dus uwe verhevenste taak en werkkring, maar hier zijt 

 gij dan ook boden en engelen des Hoogsten, geleigeesten voor het 

 menschdom , die ons zoekt op te voeren tot echte humaniteit en hoogere 

 beschaving, die in ons het gevoel voor het ware, schoone en goede 

 zoekt aan te kweeken, ons te vormen tot deugd, tot godsvrucht en 

 liefde, en zoo op te leiden tot hoogere oorden, vanwaar die deugden 

 voor het menschdom zijn nedergedaald. 



Is dit dan de taal des Scheppers , die wij in het boek der natuur 

 lezen, waar alles het kenmerk draagt van de hoogste liefde en waar- 

 heid , van volmaaktheid en orde , dan staren wij , die slechts tot de 

 uitwendige schors der natuur kunnen doordringen , met eerbiedige 

 bewondering op de wijsheid, liefde en grootheid van den verhevenen 

 Maker, die dit alles door Zijn magtwoord, «het ivorde;" deed ontstaan. 



