226 DE VULKAAN VAN ANTUCO IN CHILI. 



van waar uit hij grootere en kleinere togten in de omliggende land- 

 streek deed. 



«Het dal van Antuco , waarin de hoogste bewoonde plaats van het 

 zuidelijk Andes-gebergte gelegen is, breidt zich uit van het oosten 

 naar het westen, heeft eene lengte van ongeveer zeven uren gaans, 

 is nergens zeer breed , en wordt door den Laxa-stroom in twee nage- 

 noe<^ gelijke helften verdeeld. Aan zijn benedeneinde wordt het door 

 een lage bergketen van de vlakten van Yumbel en los Angeles 

 "•escheiden ; oostwaarts verheft het zich snel , wordt naauwer en is 

 in deze rigting door den breeden voet des vulkaans bijna geheel ge- 

 sloten , terwijl tuischen dezen en de tegenoverliggende bergenreeks 

 slechts ruimte overblijft voor den wilden stroom en den smallen pas , 

 waardoor men komt in de landstreek die door de Indianen bewoond wordt. 



Op vele plaatsen is de bodem geheel ongeschikt voor den landbouw , 

 daar hij gelijkt op een droog rivierbed en met vulkanisch gesteente 

 overdekt is ; doch aan eenen wel verdienden roem van vruchtbaarheid 

 beantwoorden daarentegen de zijden der bergen en de vlakten , die 

 zich over de lagere gedeelten daarvan uitbreiden. Hier en daar liggen 

 deze terrasgewijs boven elkander en stellen natuurlijke weiden daar , 

 te midden van schoone boschaadjes , waar de weelderigste plantengroei 

 op den rijkdom des bodems wijst. Overal stroomen beken van de 

 bergen af , en boven de vriendelijk groene kruinen steken de 

 hoogste spitsen uit , waarop de sneeuw nimmer smelt. Reeds in de on- 

 middellijke nabijheid van het dorp zijn de bergen zoo hoog , dat de zich 

 trots verheifende uit naakte rots bestaande top van den Pico de Pilque 

 slechts na verscheidene uren klimmens bereikt kan worden ; verder op 

 in het dal stijgen zij steeds reusachtiger naar omhoog , totdat ten 

 laatste de van de Silla Velluda afdalende ijsvelden met hunne ge- 

 kartelde randen en de zwarte kegel des vulkaans het heerlijke land- 

 schapsbeeld begrenzen. 



Het dorp zelf ligt schilderachtig tegen een hoogen bergwal aan , 

 welke van boven met een schoon beukenbosch gekroond is. Het is een 

 onbeschi-ijfelijk genot op eenen helderen zomermorgen , hier over deze 



