-DÉ VULKAAN VAN ANÏUCO IN CHILI. 229 



nisch vuur en van de avondzon , elk voor zich groots en prachtigs 

 vermag voort te brengen , vereenigt zich hier tot een geheel." 



«Het grootste gedeelte des zomers was reeds verstreken, en de togt 

 naar den vulkaan liet zich niet langer uitstellen , want het weder scheen 

 zeer gunstig en lokte als het ware tot het waagstuk uit. Den 16 

 Februarij verliet ik Antuco, en wel tot groot leedwezen der goede 

 landlieden, die mij door duizenderlei gronden zochten terug te houden, 

 daar hun de geheele onderneming niet veel beter dan eene openlijke 

 uittarting der voorzienigheid toescheen. Ik vond niemand onder hen die 

 bereid was mij te vergezellen , en het was een groot geluk, dat einde- 

 lijk een man zich daartoe aanbood , die , op verren afstand van het 

 dorp , zich in het bosch een huis had gebouwd , waarin hij woonde zon- 

 der bezorgd te zijn voor \djandelijke overvallen. Deze man, antonio 

 DE SEERA genaamd, een ki-achtvolie Guasso, had zich vrijwillig jaren 

 lang onder de Indianen opgehouden, was hen op hunne togten tot naar 

 Patagonie gevolgd , en was een van die buitengewone menschen , welke 

 men slechts op de grenzen van door de Indianen bewoonde landstreken 

 aantreft , en die door fennimore cooper in eenige zijner romans met 

 zooveel waarheid geschilderd zijn. Hij deelde noch in de vrees voor de 

 Indianen, noch in het geloof aan spoken, waardoor zijne landslieden 

 steeds gekweld worden , en was daarbij hoogst goedhartig , doch tevens 

 in bijzondere omstandigheden tot groote gruwzaamheid in staat, met 

 één woord, hij bezat een van die karakters , welke zich slechts ont- 

 wikkelen kunnen op plaatsen, waar de zedelijke beschaving der blan- 

 ken, als het ware tot haar laatste grenspaal genaderd, onmiddellijk 

 naast de barbaarschheid der Indianen staat , en de strijd tusschen zulke 

 verschillende elementen onvermijdelijk is. Geen ander Chileno zoude 

 tot den togt naar den vulkaan geschikt zijn geweest; doch ofschoon 

 DE SERRA veel meer dan een zijner landslieden met de woeste natuur 

 der Andes bekend was , scheen hem toch de beklimming tot in de na- 

 bijheid van de gloeijende lava te gewaagd toe , en zijne eenige voor- 

 waarde was daarom, dat hij op den vulkaan zoude mogen achterblij- 



